Moeite met relatie van dochter

Mijn dochter heeft in september verkering gekregen met een jongen. Ik kwam er achter dat hij kinderen had en heb dit besproken met mijn dochter. Ze heeft het daar met haar vriend over gehad. Die zei: “Daar ben ik al lang weg,  kan nu nog niet vertellen wat de reden is.” Na een tijdje is ze zelf op onderzoek gegaan en heeft contact gezocht met zijn ex. Daar is hij heel boos om geworden, waardoor hij het uitmaakte.

Later hebben ze het wel samen uitgepraat. Af en toe hadden ze nog contact, ook toen hij een nieuwe vriendin had (wat ook al weer uit is). Ze zoeken elkaar steeds weer op. Ze zeggen dat ze van elkaar houden. Hij wil nu wel weer een relatie en ook lichamelijk contact (nog geen gemeenschap). Zelf is ze daar ook nog niet aan toe, zegt ze. Maar hij blijft maar zeuren erover: “Wil je het niet, blijf dan maar thuis.” En even later: “Kom je toch? Ik mis je, ik hou van je.” En hier hebben ze ook steeds woorden over.

Ik heb verschillende keren met haar hierover gesproken en geadviseerd met deze relatie te stoppen, maar dat kan ze niet. Ze zegt dat ze van hem houdt. Haar vader maakt het haar nog moeilijker, daardoor vertelt ze hem niets. Ze is volwassen, maar wat kan/mag ik doen? Tegen mij praat ze wel.

Beste vraagsteller,

Uw dochter heeft een relatie waar u moeite mee hebt. Dat kan. Zeker. Maar aangezien ze volwassen is, zoals u schrijft, kunt u niet zo heel veel doen. Uw dochter praat met u, schrijft u ook. Houdt dat vast, want dát is waardevol! Wees er voor haar als zij u nodig heeft. Sta voor haar klaar, maar óórdeel niet. Ja, het ís moeilijk, maar door vol te houden dat het beter zal zijn dat zij de relatie beëindigt drijft u haar misschien juist wèl in zijn armen. Of vertelt zij ook niets meer aan u. Uw dochter wéét inmiddels wel wat u denkt en vindt, toch? Het is helaas niet anders, dan dat zij zélf zal moeten ontdekken dat deze man haar aan het lijntje schijnt te houden en haar min of meer gebruikt. Wellicht dat het een laatste poging van uw kant is, dat u uw vraag en mijn antwoord aan haar laat lezen...
 
Marijke Rots