Verveling of film

Het is er hier ingeslopen om ‘s avonds voor het slapen gaan een film te gaan kijken. Er zijn bijvoorbeeld natuurfilms die wel kunnen. Het blijft trekken maar ik begin me er steeds minder goed bij te voelen! Wat zou dan een goede tijdsbesteding zijn om samen met mijn man te gaan doen! Wandelen ‘s avonds vind ik zelf gewoon niet fijn omdat dan onze kinderen in bed liggen en ik ze niet alleen kan laten!

In reformatorische kring wordt het fenomeen ‘film’ niet altijd op dezelfde wijze beoordeeld. Persoonlijk ben ik van mening dat het heel sterk van de inhoud van de film afhangt of het geoorloofd is om er naar te kijken, ja dan nee. Uiteraard valt er dan heel wat af. Dat zal duidelijk zijn, maar het lijkt me niet terecht als je jezelf schuldig voelt wanneer je af en toe eens een film zou kijken. Als de inhoud van een dergelijke film bedenkelijk is en je de knop niet hebt kunnen beheersen, dan is er uiteraard wel reden om je schuldig te voelen. Doe je avond aan avond niet anders dan dat, is er ook reden om daar vraagtekens bij te plaatsen. 
 
Naast natuurfilms die mooi kunnen zijn kun je -denk ik- ook naar veel documentaires met een goed geweten kijken. Daar kun je ook nog het nodige van opsteken! Een goede richtlijn ten aanzien van de vraag wat wel of niet geoorloofd is op dit terrein vind je naar mijn stellige overtuiging in Fil. 4:8. Wat hiermee niet in overeenstemming is, kun je maar het beste mijden. 
 
Ik vind het eerlijk gezegd een beetje triest als je aan een ander moet vragen wat je zou kunnen doen als de kinderen op bed liggen. Praten met je partner lijkt me erg nuttig, lees eens een goed boek, doe iets creatiefs, doe dingen waardoor je overdag meer tijd over houdt voor je kinderen. Jouw vraag is voor mij eigenlijk reden tot het stellen van een wedervraag: hoe komt het toch dat je niet weet wat je moet doen en de verveling blijkbaar gauw toestaat? Bezinning op die vraag lijkt me echt geboden!
 
Ds. H. Peet