Simon de tovenaar

Ik heb een vraag over Simon de tovenaar (Handelingen 8: 9-13). Er staat beschreven dat er een grote groep mensen bij hem was, van klein tot groot. Na inmenging van Filippus staat dat zij zich lieten dopen, zowel mannen als vrouwen. Waarom werden de kinderen die er wel bij waren niet gedoopt?

Over Simon de tovenaar lezen we in Hand. 8:9vv, dat hij in Samaria na de geestelijke opwekking die daar ontstond als gevolg van de prediking van Filippus ook geloofde. Maar zijn geloof was slechts wondergeloof. Oftewel tijdgeloof. Hij stond slechts versteld over de wonderbare dingen die er met volgelingen van de apostelen gebeurden. Velen ontvingen namelijk door de oplegging der handen vanwege de apostelen de Heilige Geest. Simon merkt dat op, wordt jaloers en wil ook wel graag door veel geld op tafel te leggen deze gave van de Geest ontvangen. Maar Filippus kijkt dwars door deze man heen en ontmaskert hem als een man die het slechts ging om het spectaculaire en het maken van naam in de gemeente. Hij roept hem op tot bekering.
 
Onze vraagsteller constateert dat er hier wel gesproken wordt over het komen van velen tot geloof en ook over hun doop, zowel van mannen als vrouwen (vs. 12), maar dat hier de kinderen niet genoemd worden, zoals in Hand. 2:39. Was in Samaria de kinderdoop nog geen gebruik? Mijn antwoord moet zijn, dat het niet genoemd worden van de kinderdoop, geen bewijs is dat de kinderdoop in Samaria niet plaatsvond. Wij kunnen de uitdrukking “zowel mannen als vrouwen” inclusief verstaan. Dat houdt namelijk in dat de geestelijke opwekking gezinsmatig verliep. Zoals in Hand. 2:39 waar we lezen: “Want u komt de belofte toe en uw kinderen...” In de “mannen en vrouwen” waren ook de kinderen begrepen, want de Heere ziet de kleintjes niet over het hoofd.
 
Hartelijke groet,
Ds. C. den Boer, Barneveld