Geestelijke gesprekken voorbij

Mensen en situaties veranderen, dus vriendschappen ook. Je kunt je afvragen waarom de gesprekken er niet meer zijn. Wordt de ander echt opgeslokt door andere bezigheden? Dat kan, er zijn soms drukke periodes in een mensenleven. Of zijn er misschien dingen/zorgen die hem bezighouden waar hij niet open over durft te zijn? Een geloofsleven kent ook verschillende periodes; tijden van droogte als in een woestijn, of regenval en bloei. Bergen en dalen.

Het is sowieso goed om ook andere vrienden te hebben, maar ik zou niet meteen ‘afscheid’ nemen van deze vriendschap. Bespreek eens wat je mist, wat er is veranderd. Vraag hoe het met die ander gaat en wat hij verwacht van de vriendschap. Misschien ook eens leuke dingen doen ipv alleen gesprekken over het geloof? En als hij ruimte nodig heeft, geef die ruimte en wees open voor de mogelijkheid dat jullie op een later moment wel weer meer raakvlak hebben op geloofsgebied. En als je het bespreekt, vel geen oordeel over waar de ander op een bepaald moment in zijn geloofsleven staat.