Zet je over het verleden heen

Wat ik regelmatig van mijn omgeving hoor: zet je over het verleden heen. Je hebt nu man en kinderen. Alle wortels met het verleden zijn inderdaad doorgesneden omdat dat niet anders kon (incest en een ruziënd gezin... niet fijn om daar te zijn). Maar hoe doe ik dat, het verleden vergeten? Het is een pijnlijke ballast die ik dagelijks mee sleep. Wat zeg ik terug op dit telkens terugkerende maar pijnlijke advies?

Beste vraagsteller,

Het verleden vergéten, alsof het nooit heeft bestaan? Nee, dat zal inderdaad niet gaan. Vraag is dus niet hoe je moet vergéten, maar hoe je moet verwéven! Verweven in jouw leven met man en kinderen, jouw leven van vandaag. En hoe je dat kunt doen hangt mede af van wie aan jou het ‘telkens terugkerende pijnlijke advies’ geeft. Bovendien laat je het om de een of andere reden toe dát dit advies steeds terugkeert! Om deze twee redenen ga ik er van uit, dat het iemand in je naaste omgeving is. Ik ga niet raden of zomaar invullen, maar zou je willen vragen om nog eens een brief te schrijven. Met meer details. 

Je kunt ook iets gaan lezen over hoe rouwprocessen werken, want wat je moet leren is het verdriet en de pijn ‘los’ te laten, nadat je geaccepteerd hebt dat het er ís. Erkennen en er vervolgens iets mee doen, want je kunt nu eenmaal het verleden met al het gebeurde niet óntkennen! 

Verdriet erover hebben is heel logisch, waarbij het woord ‘verdriet’ waarschijnlijk zacht is uitgedrukt.

Ik gebruik niet het woord ‘verwerken’, want dat impliceert alsnog ‘achter je laten’ als een soort van vergeten. Nee, het verleden beïnvloedt het heden en mogelijk ook de toekomst. En daarmee hoort het bij jouw bestaan, ook al had je dat natuurlijk liever niet gehad.

Er is dus werk aan de winkel... maar vertel eerst eens wat meer over jezelf en je gezin! En ook: hoe was je reactie op het advies tot nu toe? Wat heb je steeds gezegd of gedaan na alle pijnlijke woorden?

Ik kijk uit naar een vervolg,
Marijke Rots

Lees ook: Zet je over het verleden heen (2)