(In)correcte vertaling van NBV

Bij het lezen van de Bijbel (NBV) kwam ik het volgend vers in de Kolossenzenbrief tegen: “Ik ben blij dat ik nu voor u lijd en dat ik in mijn lichaam mag aanvullen wat er nog aan Christus' lijden ontbreekt, ten behoeve van zijn lichaam, de kerk" (Kol 1:24). Mijn vraag is nu: is dit wel een correcte vertaling van het vers? Staat er in de grondtekst echt dat er iets aan het lijden van de Heere Jezus ‘ontbreekt’? En zo ja, hoe kunnen we dit vers dan best interpreteren?

De NBV staat helaas niet bekend om zijn strikte brontekstgetrouwheid, maar in dit geval is de vertaling niet te veroordelen. Ik kan ter verklaring gewoon de kanttekeningen van de Statenvertaling erbij aanhalen, die deze vertaling als alternatief geven: “Hetgeen ontbreekt. Dit wordt niet verstaan van het lijden van Christus voor onze zonden alsof daaraan iets zou ontbreken tot onze verlossing (want dat is volkomen en in alle delen volmaakt zodat daar niets aan ontbreekt), maar van het lijden dat Zijn leden aangedaan wordt om Zijnentwil.”

Het gaat Paulus dus om het lijden dat hijzelf en veel van zijn tijdgenoten moest ondergaan om wille van het geloof. Calvijn bestreed terecht de rooms-katholieke uitleg die in het lijden van de heiligen iets mede-verdienstelijks vond. Daar zit niets verdienstelijks in, maar Paulus schrijft het ter bemoediging, als troost: ik en met mij vele christenen dragen het kruis achter Christus aan. En dat duurt tot de dag van Zijn wederkomst. De media berichten ons er dagelijks over. De Griekse tekst is met de SV ook te vertalen als: “de overblijfselen van de verdrukkingen van Christus vervullen.”  Het gaat om restanten die niet doorslaggevend zijn maar straks bij Zijn komst volledig zijn vergeten en vervangen door eeuwige blijdschap!

Ds. H. D. Rietveld