Afgewezen door een jongen

Ik ben afgewezen door een jongen. Hoe moet ik met deze gevoelens afrekenen? En hoe herken ik de man die God voor me heeft?

Beste vraagsteller,

Afgewezen worden is nooit een aangenaam gevoel, als ik het eufemistisch mag zeggen. Sóms word je er boos van en zéker áltijd verdrietig. Vooral het binnen een liefdesrelatie afgewezen worden kan leiden tot een verlies van zelfvertrouwen of zelfs voor faalangst zorgen. Ik kan niet bepalen wat de gevoelens met jou doen. Maar "ermee afrekenen" betekent in eerste instantie de verschillende gevoelens ónderkennen en érkennen. Je mág verdrietig zijn, je mág twijfelen aan jezelf (vraag je ook eerlijk af welke rol jij hebt gehad binnen de relatie), maar blijf niet vastzitten in negatieve gevoelens. Er zijn -behalve deze ene jongen- vele jongemannen op de wereld. Als één relatie op een teleurstelling uitloopt, hoeft dat niet te betekenen dat er géén relatie meer mogelijk is. Het is spannend om na verloop van tijd die ontdekking te kunnen doen!

Dit over je eerste vraag. Nu de tweede: ogen en oren open. Bidden en 'werken'. Maar geef jezelf ook de tijd die je nodig hebt. Stort je niet van de ene relatie in de andere! En verder: twee citaten, die ik dus niet zelf bedacht heb! Deze citaten zijn door de auteur weliswaar opgeschreven in heel ándere levens- omstandigheden, maar ze gelden in vele situaties. Houd jij ze dus ook maar voor ogen!
 
1. De wil van God kan heel diep verborgen liggen onder de vele mogelijkheden die zich voordoen...

2. God is geen noodlot buiten de tijd; Hij wacht op eerlijk bidden en verantwoord handelen, en daarop geeft Hij antwoord.

Ik wens je alle goeds toe,
Marijke Rots