Verhouding verstand en geloof

Hoe verhoudt verstand zich tot het geloof? In hoeverre mag je verstandelijk geloven? Kan je bekeerd zijn zonder dat je iets speciaals voelt? Mag je verstandelijk kiezen om niet in de twijfels te geloven die in je opkomen? Want stel dat ze wel waar zijn?

Beste vragensteller,

Over dit onderwerp zijn volgens mij ook andere vragen gesteld. Daarom bij deze een wat korter antwoord dan ik anders wellicht zou geven.

Geloven doe je met hart, hoofd en handen. Vergelijk het anders met een relatie in een huwelijk of in verkeringstijd: gevoel is natuurlijk belangrijk, maar dat zul je niet altijd even sterk ervaren. Soms is het goed om met je verstand bepaalde keuzes te maken (je ervaart verleiding waar je gevoel best wel aan toe zou willen geven, maar je besluit omdat je trouw wilt zijn en jezelf niet in verleiding wilt brengen, om er niks mee te doen). Vraag je ook eens af: kan je getrouwd zijn zonder ooit iets te voelen.

Daarbij proef ik ook een bepaalde onzekerheid, die ik overigens goed kan begrijpen. Wat moet je precies voelen? Dat kan soms heel speciaal zijn. Maar het kan soms ook heel gewoon, meer geleidelijk groeien. Laat je niet gek maken! Over je laatste vraag: met geloven is het als in een relatie. Twijfels moet je eerlijk bespreken met lotgenoten, voorleggen aan God in het gebed.

Veel zegen hierin toegewenst,
Ds. H. J. Roosenbrand