Aangenomen of meegenomen

In de Statenvertaling en ook in de HSV wordt in Matt. 24:40 en 41 het woord “aangenomen” gebruikt. De NBV vertaalt het met “meegenomen”. Ik vind dit gevoelsmatig nogal een verschil. Hoe moet ik dit nu lezen? Graag een reactie van iemand die de grondtaal goed beheerst.

Het werkwoord dat hier in deze tekst gebruikt wordt, kent een heel scala aan betekenissen. Het kan "meenemen", "in ontvangst nemen", "overnemen", maar bijvoorbeeld ook "aannemen" betekenen. Ook de Statenvertalers hebben dit woord op verschillende manieren vertaald: meenemen (bijvoorbeeld Mattheüs 2:13, 14; Markus 14:33), ontvangen (bijvoorbeeld 1 Korinthe 11:23, Galaten 1:9), aannemen (bijvoorbeeld 1 Korinthe 15:1, Kolossenzen 2:6). Het gebruikte werkwoord is dus zowel met "aannemen" als met "meenemen" te vertalen. Dat doen de Statenvertalers ook al. Waarom vertalen de Statenvertalers hier met aannemen? Dat leggen zij uit in de Kanttekening bij dit vers. In Kanttekening 47 geven zij de volgende uitleg bij het woordje "aangenomen": Namelijk van God onder Zijn uitverkorenen. De Statenvertalers hebben deze woorden van de Heere Jezus in verband gebracht met de uitverkiezing. Een lijn die (uiteraard) overgenomen is door de herzieners van de Statenvertaling. Vandaar het woord "aangenomen".
 
Op zich zijn beide vertalingen goed te verdedigen: in de NBV komt de tegenstelling meenemen en achterlaten wellicht beter uit, in de (H)SV komt het grotere theologische verband beter uit. Misschien mag je het wel zo zeggen: degene op de akker en degene in de molen zullen in het laatste der dagen meegenomen worden, omdat zij aangenomen zijn door de Heere op grond van Zijn genadige verkiezing!

Met vriendelijke groet,
Ds. L. B. C. Boot