Uitverkiezingsleer en vrije wil

Ik ben van een evangelische gemeente. De uitverkiezingsleer is bij jullie erg belangrijk. Maar als ik persoonlijk voor Jezus gekozen heb, dan heeft hij me juist door de uitverkiezing door mijn vrije wil heen gewerkt. Het komt dus in beide gevallen op hetzelfde neer en begrijp de ophef dan ook niet.

De uitverkiezingsleer is bij ons belangrijk, omdat de Schrift daarvan spreekt. Dus niet als leer, maar als Schriftgegeven is het belangrijk. Heb jij voor Jezus gekozen (ik neem even jouw terminologie over, al gebruik ik die liever zelf zo niet) dan is dat alleen omdat Hij voor jou gekozen heeft. Het geloof is een gave van God, niet  uit ons, maar uit Hem (Efeze 2:8). Niet gij hebt Mij uitverkoren, maar ik u, sprak Jezus. En zij, die God kennen zijn dòòr Hem gekend. Als Paulus denkt aan het geloof van de gemeenten, dank hij God, niet de gelovigen. Gelovigen zijn daartoe door God tevoren verordineerd. (Statenvertaling Efeze 2:5 en 11).

Jij spreekt over je vrije wil. Ik geloof daar niet in. Mijn wil is niet vrij, maar door de zondeval verduisterd, krom en verdraaid geworden. Mijn wil is verkeerd gericht zodat ik steeds het kwade wil. Van mijzelf uit is mijn wil dus een gebonden wil. Mijn wil moet door Gods genade vrijgemaakt worden. Pas dan gaat zij vrijwillig willen wat God wil. Die genade van een vrijgemaakte wil, daar dank ik Hem voor, niet mijzelf. Hij is het die in mij werkt, het willen en het werken, naar zijn welbehagen. Mijn vrees is, dat je door de vrije wil te benadrukken (jouw keuze) tekort doet aan het feit dat alles (ook het willen) van God is. Natuurlijk kun je met de leer van de uitverkiezing ook een andere kant op gaan (helaas gebeurt dat ook wel), maar als je het naar de Schrift belijdt is het een grote troost, een diep houvast en een bron om God te prijzen!

Ds. J. L. Schreuders