Juiste man

Ik ben 40 jaar en heb een relatie sinds kort. Ik tob hele dagen of die persoon wel de juiste man voor me is. Als ik andere mannen af en toe spreek dan overvalt mij plots een gevoel van angst: Oh help, moet ik het uitmaken? Past die andere man niet veel beter bij me? Kan ik niet veel beter met die andere man praten? Is er niet veel meer contact mogelijk, ook op emotioneel niveau met die andere man? Ik heb een waardevolle vriend, er zijn ook veel pluspunten die ik in hem waardeer. Maar altijd is er die angst: maak ik wel de juiste en goede keuze? Ga ik niet met de verkeerde in zee? Ben ik straks niet getrouwd en mis ik dan een heleboel? (in mijn jeugd heb ik veel eenzaamheid gekend, daar was altijd weinig tijd voor me). Ik heb erg veel last van dit altijd kwellende gevoel. Daardoor kan ik zo slecht genieten. Hoe moet ik leren genieten van hem en van ons? Hoe kun je dat leren? Zijn daar boeken over? Hoe zou ik van dat enorm kwellende gevoel af kunnen komen?

Beste 40-jarige,

Benoem de pluspunten van je waardevolle vriend eens expliciet: schrijf ze voor jezelf op. Is dat genoeg om de relatie een kans te geven? Gá er dan voor... als je blijft twijfelen kwel je jezelf alleen maar. Je kunt leren genieten als je steeds positieve dingen probeert te zien. En komen tóch weer negatieve-gedachten-met-nare-gevoelens boven, schrijf dan ook die eens op. Waarschijnlijk kom je tot de conclusie dat dat irreële gedachten zijn ...., vervang die door wat wél reëel is en je zult zien dat je gevoelens ‘beter’ worden!  Overigens: liefde moet groeien, en dat heeft tijd nodig!

Of jij de juiste keuze maakt en met de juiste man “in zee” gaat kun je alleen zelf beoordelen: dat haal je niet uit een boekje! Vraag jezelf wel af of je toch niet liever alleen blijft... dan mis je ongetwijfeld zéker een heleboel. Komt je twijfel en niet-kunnen-genieten voort uit het moeilijk vinden van aandacht-voor-jouw-persoon-hebben? Probeer van ieder moment en in ieder pluspunt iets positiefs te vinden: ook jij bent het immers waard om geliefd te worden... ook jij bent een parel in Gods hand!

Een hartelijke groet,
Marijke Rots

Ps. Ken ik jou niet persoonlijk? Zo niet, dan roept je verhaal heel veel herkenning op met het verhaal van iemand die ik wél ken!