(...) Ik vind hem wel leuk. Leuker dan alle andere jongens waar ik mee omga. Hee...

Er is een jongen die aandacht aan mij besteedt, meer dan wat ik gewend ben van andere jongens waar ik mee omga. Nu weet ik echter niet wat ik daar mee moet. Andere mensen raden mij aan alles op zijn beloop te laten, maar het maakt mij wat zenuwachtig en toch vind ik het ook wel weer spannend. Ik vind hem wel leuk. Leuker dan alle andere jongens waar ik mee omga. Heeft u een tip om die zenuwen wat beter aan te kunnen? Ik loop soms te trillen op mijn benen. Kan soms geen hap door mijn keel krijgen. Word erg onzeker als ik hem weer zie en durf hem niet goed aan te kijken en dat is een beetje vervelend. Het liefst zou ik gewoon willen reageren maar het lichaam functioneert echter anders dan dat ik wil. Heeft u tips hoe ik hier mee om kan gaan?

Lief zenuwachtig meisje,

Leuk, al die aandacht! Vooral omdat je deze jongen ook leuker vindt dan alle andere die je kent... is het niet zo, dat je gewoon verliefd bent? Dat die trillende benen net zoiets zijn als wat een ander omschrijft met “vlinders in je buik”? Is je onzekerheid niet toe te schrijven aan verliefd zijn en-dat-eigenlijk-nog-niet-willen-bekennen? Probeer je gevoelens eens nuchter onder ogen te zien en vraag jezelf af of je verliefd wilt en kunt zijn op deze jongen. Zo, ja dan komt je zekerheid vanzelf terug... daar ben ik niet bang voor, hoor!

Een hartelijke groet,
Marijke Rots