Aan de heer Den Hamer, zie hier. Als dit nu herkenbaar is in het leven van de an...

Aan de heer Den Hamer, zie hier. Als dit nu herkenbaar is in het leven van de ander, kan je dan wel een huwelijk aangaan met zo'n persoon of is dit mijn angst? De ander is namelijk wel gemotiveerd om te leren om te genieten ed. “Dwangmatige persoonlijkheidsstoornis: dit type persoonlijkheidsstoornis wordt gekenmerkt door gevoelens van overmatige twijfel en voorzichtigheid, buitensporige plichtsbetrachting en overmatige preoccupatie met productiviteit ten koste van plezier en interpersoonlijke relaties. Er is vaak sprake van het opdringen van hardnekkige en ongewenste gedachten of impulsen. Men is bang voor kritiek, afkeuring of afwijzing.”

Je vraagt of een huwelijk wel mogelijk is met iemand met een dergelijke stoornis of dat het je eigen angst is. Deze vraag is niet eenvoudig met een ja of nee te beantwoorden. Ieder zal voor zichzelf dienen uit te maken of partnerschap in te vullen is met iemand die aan een obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis lijdt. Het lijkt mij verstandig als dergelijke onzekerheden een rol spelen in een relatie, de partner die er niet aan lijdt, hulp voor zichzelf vraagt bij de GGZ.  Een hulpvraag zou dan kunnen zijn dat men hulp wil bij het beter leren omgaan met iemand die aan een dergelijke stoornis lijdt. Wat zijn de beperkingen, maar ook, wat zijn de mogelijkheden  binnen deze relatie. Dan komt ongetwijfeld ook aan de orde of jij de persoon bent die zich kan binden middels een huwelijk aan de persoon met bovengenoemde problematiek. Gods Zegen toegewenst.
 
Kees den Hamer
Psychotherapeut/seksuoloog