Waar ik mee zit is dit: Mijn vriend (19) en ik (20) hebben nu 2,5 jaar verkering...

Waar ik mee zit is dit: Mijn vriend (19) en ik (20) hebben nu 2,5 jaar verkering en weten zeker dat we met elkaar willen trouwen. We hebben allebei een deeltijdbaan en verdienen allebei niet heel veel maar wel genoeg om allebei maandelijks een deel van ons salaris te sparen. Alleen hij doet dat naar mijn idee niet echt serieus. Hij geeft onwijs veel geld uit aan computerspellen, cd’s, kleding etc. Het is niet zo dat ik vind dat hij niks mag kopen, maar soms houdt hij niets over van zijn salaris en moet dan zelfs geld opnemen van zijn spaarrekening. Ik vind dat onwijs frustrerend. Ik koop ook wel eens wat, maar laat ook vaak genoeg iets schieten omdat ik het te duur vind en ik spaar maandelijks een vast bedrag, dan gaat het tenminste door. Als ik er wat van zeg, dan zegt hij dat ik niet moet zeuren en dat ik hem niks leuks gun en dat een huis toch wel goed komt, enzo. Ik ben het daar helemaal niet mee eens want het is gewoon superduur om te trouwen en een hypotheek krijg je ook niet zomaar en langzamerhand krijg ik het gevoel dat hij mij mooi laat sparen, zelf lekker doet waar hij zin in heeft en later van mijn geld profiteert. Klinkt misschien heel zwart-wit maar zo voel ik het wel, maar zo ziet hij het dus niet. Wat kan ik doen om te zorgen dat hij wat serieuzer gaat sparen?

Ik vind dat je helemaal gelijk hebt. Het kan niet zo zijn dat jij alleen maar spaart en hij ondertussen allerlei leuke dingen voor zichzelf koopt. Iedere keer denkt hij  natuurlijk: “Dit kan nog wel een keertje” of “dat is toch niet zo duur”. En ondertussen lopen al die kleine bedragen bij elkaar enorm op.

Kunnen jullie niet allebei een vast bedrag afspreken wat je spaart en ook een klein bedrag wat je voor jezelf mag besteden. En dat gewoon zwart op wit zetten. Hij moet echt z’n verantwoordelijkheid leren nemen. Later kan hij hier toch ook niet zomaar mee doorgaan. In je verkeringstijd oefen je als het ware hoe je het later gaat doen. En als hij het nu niet kan, zal hij het later ook niet kunnen.

Alie Hoek-van Kooten