(...) In december zijn we verloofd en we willen graag trouwen. Mijn vriend zegt ...

Mijn vriend en ik hebben vijf jaar verkering. In december zijn we verloofd en we willen graag trouwen. Mijn vriend zegt me dat hij echt van me houdt en altijd bij me wil zijn. Ik geloof hem. Maar ik merk dat, als het over ons trouwen gaat, ik elke keer het initiatief moet tonen. Hij zal nooit uit zichzelf met plannen komen of er zelfs maar over beginnen. Als ik hem vraag of hij het eigenlijk wel echt wil, zegt hij altijd ja. Ik weet niet zo goed wat ik hier mee aan moet; wat hier de reden precies van is. Misschien is hij er gewoon iets minder mee bezig en is het voor hem niet zo belangrijk als het voor mij is. Maar na vijf jaar vind ik het wel gezond om aan trouwplannen te denken (we zijn nu twintig). Kunt u mij advies geven hoe ik hier mee om moet gaan?

Nu is het meestal wel zo dat meisjes en vrouwen veel meer met alles rond trouwen en een bruiloft bezig zijn dan jongens en mannen. Ook is het wel zo dat veel jongens wel graag willen trouwen, maar het tegelijkertijd ook een beetje eng vinden. Je laat dan toch je jeugdjaren en je vrijheid achter je en je moet echt de volle verantwoordelijkheid voor je leven gaan dragen. Het is dus best wel een hele stap. Maar als hij het besluit heeft genomen om met je te willen trouwen, zal hij er ook echt voor moeten gaan en het dan niet alleen op jou moeten laten aankomen. Hij zal dus echt wel moeten laten merken dat hij graag met je wil trouwen. Ik zou het ook eerlijk tegen hem zeggen dat je het niet leuk vindt dat jij steeds de kar moet trekken en met ideeën en plannen moet komen. Uit zijn reactie kun je dan wel opmaken hoe hij er in staat.

Alie Hoek-van Kooten