Ontbloten van elkaars schaamte

In Leviticus 18 staat: “Niemand zal tot enige nabestaande zijns vleses naderen om de schaamte te ontdekken.” Als je verkering hebt, moet je dan ook echt wachten met het ontbloten van elkaars schaamte, totdat je getrouwd bent? Ik bedoel: is het erg als je je vriend(in) je schaamte laat zien?

Het is een expliciete vraag die de grenzen opzoekt. Daarover wil ik slechts een enkele opmerking maken. Allereerst is de schaamte ontbloten in de Heilige Schrift iets dat tot oneer strekt. Ik denk aan wat er verteld wordt over Noach en Lot. De apostel spreekt over het gegeven dat wij niet ontkleed, maar overkleed moeten worden. In de Heilige Schrift ligt er geen ruimte om deze zaak nader te bepalen.  Het behoort enkel in de beslotenheid van het huwelijk.

Bij dit Schriftgetuigenis wil ik nog een raad voegen. De toenadering tussen twee mensen luistert nauw. Hoe dichter je tot elkaar komt, hoe duidelijker het wordt dat de stoptekens, die je andere mensen geeft, voor deze ene persoon niet gelden. In de omgang met anderen zijn er gradaties van intimiteit. De een geef je enkel een hand. De ander geef je een kus. Daarin ligt een groot verschil. Hoe dichter de ander nabij komt, hoe dichter de ander jou nabij laat komen, hoe intiemer de omgang. Er zijn dan reeds heel wat situaties voorgevallen, waarbij je tegen anderen nee zou zeggen.

Nu is het een feit dat naar mate er meer ja en minder nee tegen elkaar gezegd wordt, de verleiding groter is om alle barrières te nemen (ken je eigen hart). Hoe intiemer, hoe moeilijker is het nee. Daarom is de raad: pas op. Begin er niet aan.

Wat betekent dit positief? Wanneer de liefde op het hart gebonden wordt en de begeerte om intiem te zijn toeneemt, is er een duidelijke Bijbelse weg: trouwen. Steek energie in de voorbereidingen tot het huwelijk. De Prediker zegt dat er voor alle dingen tijd is. De Heere bereidt ons in het ene voor op het andere. Zo mag er ook een tijd van verlangen en uitzien naar het huwelijk zijn.

Ds. W. van Weelden