(...) 'k (...) las dat de toren van het kerkgebouw van uw gemeente in Vinkeveen ...

Aan ds. A. Simons uit Vinkeveen. Geachte dominee, op deze site zag ik een video-opname van een bijeenkomst waarin u de spreker was. 'k Zat even te Googlen op uw naam en las dat de toren van het kerkgebouw van uw gemeente in Vinkeveen bijna op de pastorie was gevallen (in 2005). Heel onverwachts, zonder duidelijk aanwijsbare oorzaak. Ik heb daarover vooral verhalen gelezen die m.i. met een korreltje zout genomen moeten worden, soms humoristisch bedoeld, soms ook niet. Wat ik me op een gegeven moment wel afvroeg was hoe je zo'n voorval zou moeten duiden. Als je belijdt te geloven dat zonder de wil van de Hemelse Vader geen haar van je hoofd en geen musje op de aarde vallen kan, kun je dan vol blijven houden dat een kerktoren wel zomaar op de aarde valt? Moet je zoiets zien als een boodschap/waarschuwing/roepstem (misschien zelfs straf) van God? Hoe hebt u dit zelf ervaren en hoe moet je als christen omgaan met zulke voorvallen?

In de eerste plaats is het niet een betrouwbaar bericht dat de toren zonder aanwijsbare oorzaak op de pastorie dreigde te vallen. Er waren wel degelijke fundamentele oorzaken aan te wijzen. Meer wil ik over dit geval niet zeggen. Wel wil ik belijden dat het een eeuwig wonder is om te mogen weten dat er niets gebeurt buiten Gods voorzienigheid om. Regen en droogte, voorspoed en tegenspoed. Maar dat we alles uit Zijn Vaderlijke hand ontvangen en dat Hij ons alles ten beste keren wil (Zondag 10 H.C.). Het laatste gedeelte van dit citaat is tot grote troost. Het gaat inderdaad in de eerste plaats niet ‘wat’ ons overkomt, maar dat alles ‘wat’ ons overkomt door Zijn Vaderlijke hand ons toekomt. Zo kan Gods kind ook de verdrukking, de tegenslagen en de moeite dragen vanuit die vaderlijke Hand. Wetende dat alle dingen moeten medewerken ten goede (Rom. 8: 28).

Niets gebeurt er voor niets! Het ellendige is dat veel broeders toepassingen maken voor andere mensen. Terwijl de broeders die het aangaat, niets van ‘De Boodschap’ weten. Om de eenvoudige reden dat het hun niet geboodschapt is. Er wordt wat geprofeteerd in de kerk. Profetieën die we zelf maken en naar ons toe trekken. Toepassingen maken waar de Heilige Geest niets van af weet. Een groot gevaar in het koninkrijk der hemelen. Ik zou over dit concrete geval veel meer kunnen zeggen, maar ik heb geen behoefte om dit in het openbaar te doen. Gods naam is er al genoeg om gesmaad. Ik hoop dat ik tegemoet gekomen ben met dit ‘onvolkomen’ antwoord.

Uw dominee A. Simons, Vinkeveen