Graag wil ik weten hoe ik om moet gaan met het feit dat mijn moeder/ouders negat...

Graag wil ik weten hoe ik om moet gaan met het feit dat mijn moeder/ouders negatief over mij denken op een aantal gebieden en ik mezelf daar niet in herken. Ook anderen denken niet zo over mij. Als ik een bepaalde negatieve eigenschap noem die ik van mijn moeder over mijzelf weet, en denk dat dit dan wel zo is, geven anderen soms verbaasd aan dat zij dat helemaal niet vinden. Nu weet ik nog wel welke karaktereigenschappen ik heb (spontaan, trouw, maar ook best naïef en kortzichtig). Mijn moeder verwijt mij soms achterbaksheid. Hier kan ik me echt niet in vinden. Ik zeg niet alles meer omdat ik al zo vaak negatieve persoonsgerichte reacties van hen ervaren heb.

Als je zelf weet hoe je bent en mensen om je heen bevestigen jouw beeld van jezelf dan zou ik me daar maar aan vasthouden. Dat beeld van jezelf zal wel kloppend zijn. Laat je niet onzeker maken door je ouders. Het is hiervandaan moeilijk in te zien waarom je ouders dan toch een negatiever beeld van je hebben. Heb jezelf een idee waarom je moeder je achterbaksheid verwijt? En is die negatieve blik naar jou van de laatste tijd of al zolang als je je herinnert?

Eigenlijk lijkt het me niet zo zinnig om met je ouders te bespreken of je nu wel of niet achterbaks zou zijn. Zinniger lijkt me om met hen te bespreken waarom ze zo negatief naar je kijken. Is er iets gebeurd? Misschien is het nodig dat een derde persoon eens erbij komt zitten als je met je ouders spreekt. Het is wel belangrijk dat de relatie met je ouders verbeterd wordt. Maar het ook belangrijk dat je je gevoel van eigenwaarde niet laat afnemen.

Mw. J. A. het Lam