Spurgeon, de prins van de predikers

Waarom wordt Spurgeon de prins van de predikers genoemd? Omdat hij zo goed kan prediken? Hij de juiste accenten legt? Hij zoveel bekeerlingen heeft gehad? Hij een gave van prediking heeft? Waarom precies? Denkt u ook dat hij de prins der predikers was en zo ja, waarom? Spreekt u hem wel eens na in uw preek? Is hij een voorbeeld voor u?

Ja, om precies al die door mijn vraagsteller genoemde redenen wordt Spurgeon de prins der predikers genoemd. Een titel die ik hem niet heb gegeven, maar die hem door de geschiedenis is aangereikt. En ik denk ook wel terecht. Al is alles betrekkelijk. En ik denk dat een stukje gezond en nuchter relativeringsvermogen ook hier op zijn plaats is. Bij een goede prediker behoort ook dat hij goede exegese levert. En eerlijk is eerlijk, die is soms bij Spurgeon abominabel of gewoon niet aanwezig. Maar dit had hij gemeen met de traditie waarin hij stond, namelijk die van het Puritanisme. Wat zegt de Schrift op déze plaats (in déze tekst) is soms minder aan de orde dan wat de Schrift zegt in het algemeen.
 
Wat Spurgeon vooral kenmerkte was zijn charisma (gave) om te preken. Inhoudelijk zei hij niet zo veel anders dan velen van zijn collega’s, ook in het Londen van die tijd (19e eeuw). Niet zo zeer wát hij zei, maar hoe (!!) hij dit zei, was doorslaggevend. Een belangrijk Duits theoloog Helmuth Thielicke zei van hem dat zijn manier van preken één van de kanalen was waarlangs het heil tot de mensen kwam. En dat spreekt mij zeer aan. Lees mijn vorig jaar verschenen boek “Prediking in de crisis”, waarin ik Spurgeon een zekere voorbeeldfunctie geef.

Of ik Spurgeon naspreek in mijn preken, weet ik niet. Ik citeer hem wel eens, ja. En verder heb ik me met hem indringend bezig gehouden. Allicht dat je daar misschien wat van overhoudt. Ik doe hem in ieder geval niet na (want dit kan ook niet), maar waar je mee omgaat daar word je soms mee besmet. En of dit zo is, dat moeten anderen maar beoordelen. In zekere zin is hij voor mij wel een voorbeeld. Ik houd heel veel van hem en om meer dan één reden. En ik gebruik expres de tegenwoordige tijd. Want Spurgeon spreekt nog nadat hij is gestorven. Maar dat behoeft je niet blind te maken voor zijn zwakke plekken, zoals ik er hierboven een noemde. Spurgeon zou trouwens zelf zeggen: “het gaat niet om mij, maar om de grote prediker der gerechtigheid, onze Heere Jezus Christus!” En dit was zijn  geheim: in alles wees hij niet naar zichzelf, maar naar zijn Meester. Een zeldzaam artikel vandaag, dunkt mij.

Met vriendelijke groet,
Ds. C. A. van der Sluijs