Ieder tijdperk zijn eigen antichrist

Wie is nu eigenlijk de antichrist? In de vroege kerk dachten ze dat het keizer Nero was. In de reformatie waren ze er van overtuigd dat het de paus was (zie catechismus). Later dachten ze dat het Hitler was. En nu denken christenen dat zijn komst niet lang meer zal duren. Of zou het misschien kunnen zijn dat ieder tijdperk zijn eigen antichrist en eindtijd heeft?

De vraag stellen is hem eigenlijk al beantwoorden. De vier hoeden op het dier (elders: de vier koppen) uit de Openbaring van Johannes, worden vaak vergeleken met opkomende (en verdwijnende) koninkrijken. Denk aan Babel, Assyrie, de Prolomeeën, de Hasmoneeëen, het Romeinse Rijk, enz. Daarbij kregen tirannieke personen ook het predikaat 'antichrist' toegedicht. De keizer (welke overigens? Nero? Caligula? enz.); de paus; Hitler; Stalin; Saddam Hoesein; Osama Bin Laden? enz.

Of zijn het soms bepaalde (denk- of politieke) systemen? Air Miles, Big Brother; LPF; New Age; de nieuwe (rijstkorrelgrote) chip in rechterhand of voorhoofd (van Mondex) enz. enz. Zijn sommige muziekstijlen soms ook niet wat erg anti-christelijk?! Of zijn mensen en systemen uiteindelijk toch representanten, afspiegelingen, vertegenwoordigers van die ene, antichrist, namelijk de satan (draak, oude slang) zelf, die zich door de eeuwen heen manifesteert in gestalten, personen en systemen als bovengenoemde? En niet te vergeten... dat hij zich (misschien wel bovenal) profileert als een engel des lichts. Want, zoals Luther al zei: "De satan blijft de aap (=na-aper) van God."
 
Terecht heb je opgemerkt dat iedere tijd zijn eigen antichristelijke kenmerken en tendensen heeft. Maar we moeten wel oog hebben voor de intensivering van dit anti-goddelijke. Satan gooit zijn maskers af. Loopt op klompen in plaats van sokken. Laat zijn gezicht zien. Hoeft zich niet meer te verbergen. En men huivert er (soms) nauwelijks meer voor...
 
Dat laatste is echt beangstigend.
 
Ds. M. F. van Binnendijk, Capelle aan den IJssel