Problemen met mijn schoonouders

Met alle respect: Dit is geen vraag voor deze vragenrubriek. Jullie ernstige problematiek vraagt om even ernstige professionele (pastorale) begeleiding. Daarvoor is in principe de eigen predikant/wijkouderling de eerst aangewezene. In open en eerlijke gesprekken(!) zou duidelijk(er) moeten worden hoe en waar de verhoudingen zijn scheefgegroeid. Met jullie samen zou, biddend om Gods leiding, bij een opengeslagen Woord gezocht moeten worden naar richting voor de toekomst.
 
Voor mij (als pastor op afstand) zijn hier slechts enkele basisrichtlijnen aan te geven:

-Houd elkaar vast; als echt intiem, hartelijk en wezenlijk contact niet mogelijk is, beperk je dan tot de formele contacten en houd die zo lang mogelijk vol: een (eventueel  kort) verjaardagsbezoek; een (kort) nieuwjaarsbezoek etc. Dat zijn dan wellicht ook de momenten waarop je niet met de schoonouders alleen bent, maar er meerderen aanwezig zijn (Rom.12:9-21).

-Bespreek je probleem en  depressiviteit met een professionele (pastorale) zorgverlener. Wat je zegt is heel naar! Zeker als dit zo grote gevolgen zou moeten hebben!

-Anticonceptie is in bepaalde gevallen van depressiviteit mogelijk of zelfs aan te bevelen. (Hoezeer ons hier ook grote terughoudendheid past.) Of dat voor jullie ook geldt, kan alleen maar duidelijk worden door diepgaand, openhartig gesprek. Het is onmogelijk hét advies, de beste raad, op deze wijze te geven. Dus, nogmaals: Zoek professionele hulp!
Kand. G. A. van Ginkel