Verkering met donkere jongen

Ik ben een meisje van 15 jaar en ik heb een verhouding met een donkere jongen, maar mijn ouders zijn het er niet mee eens. Wat moet ik doen?

Lastig is dat hè? Iets wat voor jou erg belangrijk is terwijl je ouders er niet achter staan - terwijl zij natuurlijk ook weer erg belangrijk zijn voor jou! Je gebruikt het woord verhouding. Dat klinkt erg zwaar en ik weet niet precies wat je ermee bedoelt. Ga je veel met die jongen om? Heb je verkering met hem? Of is het zelfs meer dan dat?

Kijk, als ik heel eerlijk ben, moet ik je zeggen dat ik je nog erg jong vind. Da’s natuurlijk heel mooi, je bent nog volop in ontwikkeling en er is nog veel om naar uit te kijken. Als ik je een advies mag geven: doe rustig aan met die jongen. Dat is goed voor jezelf en ook goed voor je ouders. Als je rustig de tijd neemt om naar elkaar toe te groeien, kan je ontdekken hoe echt en hoe hecht jullie onderlinge band is en kan worden. Je ouders hebben dan de tijd om mee te groeien en om te zien wat er werkelijk speelt en dat er geen sprake is van een uit de hand gelopen puberale actie. En jijzelf hebt ook de tijd om verder uit te groeien in je persoonlijkheid. Als je vijftien bent, is er nog van alles en nog wat in beweging en ontwikkeling. Je hebt dan meerdere mensen nodig om mee om te gaan, je aan af te meten, je tegen af te zetten of juist aan op te trekken. Je moet je niet nu al teveel binden aan één persoon.

Geniet van je vriendschappen! Ga er trouw en voorzichtig mee om - het is een zeer kostbaar iets in het leven. Maar dat geldt ook voor de ouder-kind relatie. Die is ook uniek en ook daar moet je voorzichtig mee zijn van beide kanten. Het is zo gemakkelijk om elkaar te kwetsen terwijl dat juist niet de bedoeling is. God geeft mensen aan elkaar om lief te hebben. In al die processen wens ik jou wijsheid en omzichtigheid, maar vooral ook een meevoelend hart.

Drs. Els van Dijk