Vergeestelijken: van bijbelverhaal tot bekeringsweg

Is vergeestelijken Bijbels? Ik heb wel eens het idee dat in de Gereformeerde Gemeenten heel veel wordt vergeestelijkt. Van verhalen uit het Oude Testament wordt dan een hele bekeringsweg gemaakt. Is deze manier van prediken wel Bijbels? Het is voor mensen die bekeerd zijn misschien wel fijn dat ze zichzelf erin herkennen, maar de apostelen hebben nooit op die manier gepreekt volgens mij.

Beste vraagstel(ler)ster,
 
De vraag verdient wat toelichting. Er is een verschil tussen vergeestelijken en het trekken van geestelijke lessen uit bepaalde geschiedenissen van het Oude Testament. Vergeestelijken is wat bijvoorbeeld Paulus doet in Galaten 4:22-31. Daar geeft hij aan dat de geschiedenis van Abraham en Hagar een diepere geestelijke betekenis heeft. Hij spreekt van een andere beduiding van die geschiedenis (vers 24). Volgens de kanttekeningen houdt dat in: “Dat is, die wel een ware historie of geschiedenis zijn, maar benevens die ook wat anders beduiden, als zijnde voorbeelden van geestelijke zaken; gelijk ook de koperen slang (Johannes 3:4), het huwelijk van Adam en Eva (Efeze 5:32), de doorgang der Israëlieten door de Rode Zee (1 Korinthe 10:1-2), de zondvloed (1 Petrus 3:20).” Hier worden ons duidelijke voorbeelden gegeven van geestelijk onderwijs uit Oudtestamentische geschiedenissen. Wij mogen hierin niet verder gaan dan Gods Woord zelf doet.

Zo zijn uit talrijke geschiedenissen rijke geestelijke lessen te trekken, zoals b.v. uit de geschiedenis van Jozef. De Hervormde predikant ds. J. van Sliedrecht heeft hier een leerzame verklaring van gegeven: Kruis en kroon. Die kan ik je ter lezing aanbevelen.

Voorzichtigheid is hierbij geboden, maar we zouden rijke lessen ongebruikt laten liggen, als we hier geen gebruik van maakten.

Hartelijk gegroet,
Ds. H. Paul