(Nooit) genoeg belevingen
M.M. van Winkelen | Geen reacties | 16-11-2026| 11:54
Vraag
Ik worstel met de zekerheid van het geloof. De Heere heeft mij mijn zonden uit het verleden erg doen laten beleven. Mijn man en ik hebben een kruis opgelegd gekregen. De Heere liet mij zien dat dat kruis door eigen schuld is. Ook andere zonden werden erg voor ogen gesteld. Dit gebeurde tijdens een preek over de tekst: “Want de Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken wat verloren was”, Lukas 19:10. Ik beleed mijn zonden voor God en smeekte om de verlossing van mijn zonden door Christus.
Na een tijd dit beleefd te hebben, kwam ik erachter dat ik zelf echt niets aan de zaligheid kan bijdragen. Psalm 32:1 kwam erg vaak terug in preken. Dit was voor mij steeds een belofte. Ook Ezechiël 16:8 kwam een aantal keer terug. Ook dit was een belofte voor verlossing. Na een tijd sprak de Heere tot mij met psalm 32:1. Ik mocht tijdens het danken van de Heere zien op dat Hij het bloed heeft gestort aan het kruis, tussen de Heilige Vader en mijn zonden.
Nu heb ik toch veel vragen of het 'genoeg' is qua Christuskennis. Is het duidelijk genoeg, of moet de Heere tot mij gesproken hebben met een tekst waarin echt de verlossing of de komst van Christus staat? Ik leg het steeds weer voor de Heere neer. Dat ik zoveel twijfel en of Hij wil bevestigen wat Hij gedaan heeft. Maar ook of Hij mijn ongeloof te hulp wil komen. Toch blijft er veel strijd. Mag ik bouwen op Christus door deze Bijbelteksten? In Ezechiel 16:8 staat: “Als Ik nu bij u voorbijging, zag Ik u, en zie, uw tijd was de tijd der minne; zo breidde Ik Mijn vleugel over u uit en dekte uw naaktheid ja, Ik zwoer u en kwam met u in een verbond, spreekt de Heere HEERE, en gij werdt Mijne.” En in Psalm 32:1: “Een onderwijzing van David. Welgelukzalig is hij wiens overtreding vergeven, wiens zonde bedekt is.” Ik hoop dat iemand mij kan helpen.
De christelijke zorgverzekering van Care4Life
Uw geloof klinkt door in de keuzes die u elke dag maakt. Wat als ook uw zorgverzekering daarbij past?
Antwoord
Beste vragensteller,
Uit de dingen die je hierboven schrijft blijkt een innerlijke worsteling; een staan naar een vast en bevestigd geloof en tegelijktijdig een intense strijd met twijfel en ongeloof. Graag denk ik met je mee.
Je vraag of wat de Heere je geleerd heeft van zonde, van vergeving, van Christus en Zijn bloed ‘genoeg’ is; of dat God op een andere en meer bijzondere wijze in je leven wil spreken over Christus en Zijn komst; wil je werkelijk tot zekerheid komen over je staat, over je aandeel aan Christus.
Het eerste wat ik wil zeggen is dat het goed is als je verlegen bent om meer onderwijs over Christus en over Zijn werk. Als je er naar hongert dat dat wordt toegepast op je eigen hart. Dat Christus je (meer) zicht geeft op Zijn lijden en sterven en het op je hart bindt: dat alles deed Ik voor jou, tot je behoud, tot bedekking van je zonden. De meest geoefende christen die je op aarde kan vinden, kan hier nog steeds oneindig veel over leren. Paulus, niet de eerste de beste dus, laat ons in de brief aan de Filippenzen zien welke begeerte er in zijn hart lag: “Opdat ik Hem kenne” (Filippenzen 3:10). Daar kun je nooit te veel naar staan.
Het is dus goed om verlegen te zijn om het spreken van de Heere tot je ziel. Dat Hij zich nader aan je bekend maakt. Maar ik wil daar wel wat bij zeggen. Het is niet goed als je daar achteraan zegt: anders heeft alles wat de Heere gesproken heeft in mijn leven geen betekenis. Anders moet ik mijn staat verdacht houden. Nee, wil ik tot geestelijke vastheid komen, dan moet de Heere eerst dit of dat doen. Ik wijs je graag op wat we lezen van Naäman de Syrier. Hij kreeg van Elisa een heel andere opdracht om van zijn melaatsheid af te komen dat hij verwacht had. Hij zegt dan: “Zie, ik zeide bij mij zelven: Hij zal zekerlijk uitkomen, en staan, en den Naam des HEEREN, Zijns Gods, aanroepen, en zijn hand over de plaats strijken, en den melaatse ontledigen” (2 Koningen 5:11). De opdracht die Naäman kreeg scheen hem te eenvoudig. De opdracht kwam ook op zo een sobere wijze tot hem (door een knecht van Elisa die hem dit opdroeg) dat hij “zeer toornig” werd. Toch, dit was Gods opdracht aan Naäman: eenvoudig gehoorzaam zijn aan het Woord van de profeet. Alleen zo vond hij genezing en ondervond hij de waarheid van dat Woord “en gij zult rein zijn.” Leer hieruit dat je de Heere de weg niet moet voorschrijven hoe Hij met je moet handelen. “Zie, ik zeide bij mijzelf…” Echt, dat kan je ziel in een diepe duisternis brengen en maken dat je niet opmerkzaam bent op wat de Heere wel spreekt.
"Dat Jezus gekomen is om te zoeken en zalig te maken, daarin ligt een vastheid die vele malen uitnemender is dan alles wat je vindt in je ervaringen"
Tenslotte: verlang zoals gezegd naar een krachtig spreken van de Heere tot je ziel; maar zoek je ook te verlaten op Zijn Woord. Stel nu dat de Heere je ‘dubbel’ geeft van alles wat je Hem nu vraagt. Dan nog kun je daarna met dezelfde vraag te maken krijgen: maar is het wel genoeg of, is het wel echt. Als het stormt in je hart, kan het zo zijn dat je geen vastheid meer vindt in wat de Heere eerder deed in je leven. Je moet zoeken naar vastheid buiten jezelf.
Mag ik je vragen, begrijp je de dichter van Psalm 119 als hij tegen de Heere zegt: “Op Uw woord heb ik gehoopt” (vers 81)? Ben je die weg wel eens gegaan? Voor iemand die met een verstandelijke conclusie gelooft kan dat een makkelijke opgave lijken; maar als je echt geestelijke strijd ervaart, als er ongeloof in je hart is dat je aan het wankelen brengt, of als de duivel je aanvalt, is dat je verlaten op Gods Woord niet iets makkelijks. Dat vraagt loslaten van alles waar je wat aan dacht te hebben. Dat vraagt een erkennen: ik vind niets in mijzelf wat mij vastheid geeft, ook niet in wat ik eerder beleefd heb. Dat vraagt ook genade.
Ga zo tot God als iemand die geen helper heeft, als iemand die met lege handen staat. Zoek je vastheid dan in het Woord, in het hopen op Zijn Woord. In de woorden die je in de vraag aanhaalt, dat Jezus gekomen is om te zoeken en zalig te maken, ligt een vastheid die vele malen uitnemender is dan alles wat je vindt in je ervaringen. Ik zeg het met de woorden van Hosea “Neem deze woorden met u” (Hosea 14:3) als je tot Hem vlucht in het gebed. Dan mag je het voor Hem belijden: ja Heere, hier hebt u er zo één. Iemand die verloren is. Maar als U Heere Jezus, voor zulke mensen gekomen ben; dan wil ik mij daarop verlaten, om alleen te leunen en te rusten wat van U komt. Dat Woord van de Heere is en blijft dè vaste grond voor een wankelend geloof. Ik wens je toe dat je de kracht daarvan ervaren mag.
M. M. van Winkelen
Dit artikel is beantwoord door
M.M. van Winkelen
- Geboortedatum:18-07-1981
- Kerkelijke gezindte:Gereformeerde Gemeenten
- Woon/standplaats:Den Haag
- Status:Actief
Bijzonderheden:
Ouderling in Gereformeerde Gemeenten.
Bekijk ook:


