Afgedwongen seks in huwelijk

We hebben volwassen kinderen die het huis uit zijn en kleinkinderen. Naast ons werk zijn we beiden druk in onze kerk. Waar ik tegenaan loop is dat we weinig tijd voor elkaar hebben. Waarbij er steeds minder belangstelling is voor elkaar. Mijn man vertelt weinig tot niets over zijn werk. Ik vertelde veel, maar er is geen belangstelling voor wat ik doe. Daardoor vertel ik steeds minder en sluiten we ons steeds meer voor elkaar af.

Ons huwelijk heeft als groot probleem dat mijn man dwingend is op het gebied van seksualiteit. Hij heeft veel meer behoefte aan gemeenschap dan ik. Door de jaren heen neemt dit bij hem toe, waar het bij mij juist afneemt. Waarbij meespeelt dat het een zo groot iets wordt tussen ons, dat ik dan toegeef. Dan gaat het een week -of nog korter- redelijk goed en vervolgens begint het van voren af aan. Het wordt nu zelfs zo erg dat met name in het weekend, wanneer ik op tijd opsta, mijn man me eigenlijk tegenhoudt om op te staan en boos wordt wanneer ik dat wel doe. Hij zegt dat ik hem geen seks mag onthouden en dat hij het nodig heeft. Wanneer ik dan toch uit bed ga, word ik vervolgens de hele dag genegeerd of hij is kortaf en boos. Blijf ik liggen dan gaat het kort goed, totdat het hele riedeltje opnieuw begint.

Doordeweeks ligt hij ’s nachts met zijn rug naar me toe en onderneemt geen actie. Overigens wacht hij ook in het weekend op actie van mijn kant. Hij heeft hechtingsproblemen; zijn moeder gaf hem vroeger te weinig aandacht. Maar dit probleem is onbespreekbaar; alles uit het verleden is gebeurd en hij leeft in het heden, vindt hij.

Dit alles is heel zwaar. Ik weet niet zo goed wat ik kan doen. We hebben al wel gesprekken met hulpverlening gehad. Wanneer dan geadviseerd wordt dat we met elkaar hierover moeten praten, geeft hij aan dat het probleem bij mij ligt en niet bij hem, omdat ik degene ben die niks wil.

Beste mevrouw,

Laat ik maar kort door de bocht, en principieel, beginnen met mijn antwoord. Het is geenszins goed, noch gezond, noch de bedoeling dat seks opgedrongen en/of afgedwongen wordt in het huwelijk. Dit gaat tegen Gods Woord in en ook tegen de liefde. Natuurlijk mag je seks weigeren als dit niet fijn is. Seks is ook niet nodig. Het is een geschenk aan beiden, voor beide echtelieden om van genieten in vrijwillige overgave. Je man is hier wel ver van vandaan geraakt en liefde heeft plaatsgemaakt voor seks.

Ik hecht eraan hier duidelijk en stevig over te zijn. Het is niet de bedoeling en niet gewenst voor jullie beiden dat jullie seksuele relatie zo gaat zoals beschreven. Seksualiteit mag iets van Gods liefde weerspiegelen, door Hem gemaakt en gegeven aan man en vrouw wat voor beiden fijn en liefdevol mag zijn. Aan wat u omschrijft kan ik opmaken dat jullie huwelijk dit niet weerspiegelt. 
 

"Het is beschamend hoe sommige christenen seks op Bijbelse gronden afdwingen zonder lief te hebben en zonder een man te zijn zoals Efeze 5 hen dat opdraagt"

Het is beschamend hoe sommige christenen geobsedeerd zijn geraakt door seks en seks op Bijbelse gronden afdwingen zonder lief te hebben en zonder een man te zijn zoals Efeze 5 hen dat opdraagt. Sommige mensen gaan heel selectief met de Schrift om en gebruiken de Schrift ter legitimering van hun eigen zondige verlangens. Maar misschien dat je man dit niet op deze manier doet. 

Laat ik nu de bocht wat ruimer nemen en wat pastoraler zijn. Je zit klem en bent machteloos. Het advies van de hulpverlening klopt en praten is nodig om te investeren in verbinding. Dit kan ook nog wel als je weinig tijd voor elkaar hebt. Soms zelfs werkt een goede verbinding ook automatisch uit dat je tijd met elkaar door gaan brengen. Voor jou kan die vorm van intimiteit belangrijker zijn dat seksualiteit. Maar dat mis je. Als je dan ook nog tegen gehouden wordt bij uit bed op te staan en je boosheid krijgt als je geen seks hebt, kan het zo zijn dat je toegeeft uit vermoeidheid en omdat je geen kracht hebt weerstand te bieden. Dat is best verdrietig en eenzaam. 

Mijn advies aan jou is toch wel dat je grenzen gaat stellen. Dat je geen seks meer hebt en hoeft te hebben onder directe of indirecte drang. Dan maar een boze man die zichzelf onrecht aangedaan voelt. Hoe moeilijk dat ook iets om daarna genegeerd te worden. Dit zegt alleen wat over je man en hij gaat hier erg onvolwassen mee om. Je grens mag zijn dat je geen seks hebt zonder intimiteit. Dat is niet alleen een grens over wat je niet wilt, maar ook wat je wel nodig hebt. Dat is belangrijk. 
 

"Het helpt hem niet, jou niet, jullie huwelijk niet, om toe te geven aan zijn manipulatie"

Het is al een wijs inzicht dat je dit onvolwassen gedrag van je man koppelt aan zijn hechtingsproblemen. Mannen met deze problemen gebruiken seks ter zelfbevestiging en ervaren in de seks aanvaarding, liefde en genegenheid. Daarbuiten kunnen ze vaak niet zo goed kwetsbaar zijn. Dit zijn mannen die vaker dwangmatig omgaan met seks en afwijzing. Jij hebt hem nu geleerd dat dit gedrag beloond wordt en jij je verzet opgeeft, maar neem voor jezelf een besluit dat je dit niet, nooit meer zal gaan doen. Het helpt hem niet, jou niet, jullie huwelijk niet, om toe te geven aan zijn manipulatie.

Daarna wordt het spannend, gaat hij dan wel praten en ook erkennen wat bij hem ligt of niet. Dat weet ik niet en is niet te zeggen. Maar dat is een tweede stap. De eerste stap is dat dit patroon mag en moet stoppen. Daarna kan er hopelijk wel gepraat gaan worden. 

Veel sterkte en vraag gerust steun en hulp voor jezelf bij betrouwbare mensen in je omgeving zodat je dit niet alleen hoeft te doen.

Wilbert Weerd