Mijn leven voelt overbodig

Ik zit in de levensfase dat mijn kinderen mij niet echt meer nodig hebben. Mijn man redt zich sowieso wel, daar hoef ik niks voor te doen. Mijn leven voelt de laatste tijd enorm overbodig. Niet dat ik aan suïcide denk ofzo, maar gewoon ‘lichtere’ gedachten. Ik snap het wel beter tegenwoordig als mensen het hebben over een voltooid leven. Door ASS en angststoornissen die niet willen/kunnen overgaan ben ik veel thuis. Ik verveel me ook nooit, maar ik ben gewoon mijn doel kwijt. En oud ben ik ook nog niet. Hoe ga ik hiermee om. De meeste mensen van mijn leeftijd staan volop in het leven, maar ik kan dat dus niet.

Geachte mevrouw,

Bedankt voor uw vraag. Ons leven is altijd toch in Gods hand. De Heere is onze Schepper en Onderhouder. Hij is getrouw, Hij zorgt.

U geeft aan uw doel kwijt te zijn en ik begrijp heel goed dat dit lastig is, al helemaal als u last heeft van angststoornissen. Nu, het is zeker lastig om een doel te zoeken en te vinden - een doel waar u voldoening in vindt. Het lijkt me verstandig dat u binding zoekt met uw man en kinderen. Niet uit noodzaak. Maar voor de band. 

Daarnaast: niemand hoeft doelloos te zijn! Een paar mogelijkheden noem ik:

-Een cake bakken voor iemand; dat kunt u thuis doen.
-Een oude hobby opnieuw oppakken.
-Een simpel baantje, ook al is het financieel niet nodig. Het helpt voor structuur tijdens de dag en om een beetje een doel te hebben; een uurtje krantenwijk per week is al goed!
-Helpen bij een koffieschenkmoment (als dat niet te druk is), bijvoorbeeld in een zorginstelling.
-Wandelen met een bewoner (een bewoner van een zorginstelling of verpleeghuis). Dit wordt heel erg gewaardeerd! Een spelletje doen met een bewoner van een zorghuis of een één-op-één-moment door een gesprekje te hebben met een bewoner van een verpleeghuis.
-Een andere vorm van vrijwilligerswerk.
-Thuiswerk?

Hebt u wel gesprekken met anderen van tijd tot tijd? Het is belangrijk om uw gesteldheid en mentale gezondheid niet te verwaarlozen. 

De Heere zegt: Ik weet waar gij woont. Dat Hij dat zegt, daar hebt u wat aan!

Hartelijke groet,
Ds. H. van der Ham,
Driebergen