Geen extra teken nodig bij relatietwijfels

Ik ben een jongen van 23 jaar. Ik ben al bijna zes jaar samen met mijn vriendin en we zijn een half jaar geleden verloofd en hopen over een ongeveer half jaar te trouwen. Het begin van onze relatie ontstond na een erg moeilijk periode voor mij en waarin ik God meermaals heb gebeden om een 'maatje'. Ik heb die 'actief gezocht' destijds, maar niet gevonden. Tijdens een christelijk kamp waar ik niet met die zoektocht bezig was, werden mijn ogen geopend voor God en daar ontmoette ik ook mijn vriendin. Dit voelde als een verhoord gebed.

Zij heeft mij verteld dat ze me leuk vond doordat ze een droom had gehad waarin ze hoorde dat ze dit mij moest vertellen en daarna hebben we een relatie gekregen. Tijdens onze relatie een paar jaar geleden kreeg ik ineens de nare gedachte dat ik het uit moest maken. Niet omdat ik het wilde, maar omdat een soort stem dat wilde. Ik worstelde er best lang mee of dit van God kwam of niet. Na een tijd heb ik tijdens een kerkdienst nogmaals gebeden om een teken van God: "Als ze mijn hand pakt dan wilt U ons bij elkaar", en dat deed ze zonder er iets over te zeggen. Daarna klaarde die gedachte op en ging alles goed.

We helpen elkaar met Bijbellezen en naar de kerk gaan en we zien in dat God het middelpunt van onze relatie moet zijn en is. Echter, sinds kort is die gedachte weer terug en dat maakt het erg lastig nu dat ik wel wil trouwen, maar dat niet zo goed durf met zo'n twijfel over Gods wil. Ik blijf veel moeite hebben met het verhaal over het offeren van Izak door Abraham in Genesis 22. Het voelt alsof -wanneer ik de conclusie trek dat we samen willen blijven en wanneer ik denk dat dit Gods wil is- ik dan vooral naar mijn eigen wil luister en niet God gehoorzaam. Echter voel ik mij niet in staat om echt uit elkaar te gaan omdat de liefde er nog zo is. Het voelt alsof Gods wil niet is wat ik wil en dus dat ik het fout doe als ik doe wat ik wil.

Mijn vriendin weet van mijn struggles en zegt dat voor haar de tekenen voorheen duidelijk genoeg zijn dat God ons wel samen wil, maar mijn gedachten/twijfels blijven. Ik vind het erg lastig hier mee om te gaan en het geeft me echt fysieke stress. Hebben jullie een overtuiging of Bijbeltekst of iets van houvast waaraan ik kan vasthouden en hopelijk verlost kan worden van mijn worsteling?

Beste vragensteller,

Dank voor je open en eerlijke vraag. Je noemt het een struggle en dat is het ook. Je vraagt om een overtuiging en een Bijbeltekst. Die heb ik zo 1, 2, 3 niet voor je. Maar ik wil wel graag even met je meedenken.

We geloven –zoals in het formulier van de huwelijksbevestiging in de kerk wordt verwoord– dat God iedere vrouw bij haar eigen man brengt, zoals Hij Eva bij Adam bracht. Ik zou denken dat wanneer je het al zes jaar bij elkaar ‘uithoudt’ en dat de liefde daar is, dat je ook mag geloven (= vertrouwen) dat de Heere ook jullie samen heeft gebracht. Je bent ondertussen verloofd en hebt trouwplannen en dat lijkt mij een belangrijk signaal. Je hebt door de verloving de trouwerij al in beweging gezet. De basis daarvan is de liefde, die er is. Je kreeg je vriendin toen je er eigenlijk niet naar zocht en zij van haar kant heeft die liefde (ondertussen al zes jaar) beantwoord. Je leest met elkaar de Bijbel en gaat samen naar de kerk. Jullie begeven je daarmee op het pad van de Heere en handelen naar Zijn wil.

Wat de geschiedenis van Abraham hierin voor jou en jullie betekent, is mij eigenlijk niet zo helder. Abrahams geloof wordt beproefd door de Heere. Hij doet wat de Heere vraagt in het geloof dat God Izak uit de doden weer terug kan geven aan hem (Hebreeën 11). Pas jij dit toe op jezelf? Moet jij alles in je leven loslaten om de Heere te volgen en te dienen? Hij gaf je jouw vriendin als verhoring op je gebeden! En wanneer de liefde er is, van beide kanten, en je gaat samen in de weg van de Heere door jullie liefde te laten bekronen met een huwelijk, moet je dan nog zo twijfelen?

Begrijp me goed: ik ontken niet dat het huwelijk een hele stap kan zijn met verantwoordelijkheden, rechten en plichten. Zo lang die liefde er is en van beide kanten komt, mag je dat geschenk van de Heere aanvaarden en mag je je verheugen in de huisvrouw van je jeugd (Spreuken).

Ik lees verder eigenlijk twee dingen in je vraag. 1. Je wilt graag de wil van God doen en daar een teken als bevestiging van krijgen. Wat is Gods wil in deze? Je bent bang om je eigen wil te doen en tegen de wil van de Heere in te gaan. Terecht! Dat is wel het laatste wat je moet willen! Uw wil geschiede, ook in deze dingen. Nu krijg je geen briefje uit de hemel dat je met haar moet gaan trouwen. Wel krijg je de liefde samen, het leven met de Bijbel en de kerkgang samen. Die liefde is van de Heere aan jullie gegeven. Daar mag je op vertrouwen en uit leven.

Ik lees niets van zogenaamde contra-indicaties in de zin van: er zijn redenen of aanwijzingen die duidelijk maken dat dit de wil van God niet is of dat deze vrouw jouw vrouw niet zou mogen worden. Bid daarom samen om in jullie leven de wil van Hem te mogen doen, leg je strijd voor in het gebed en zoek samen in het Woord. Om daar samen mee bezig te zijn. En vertrouw op Hem. Geef je met al je gedachten en twijfels aan God over en aan je vriendin. Bid met psalm 139 of de Heere jullie weg wil doorgronden en jullie op de eeuwige weg plaatst. Wie zo op de Heere vertrouwen, komen niet teleurgesteld uit (Psalm 25).

2. Ik vind het –en ik zeg het voorzichtig– wel apart dat je na zes jaar verkeringstijd nog zo twijfelt. De tijd van de verkering is juist bedoeld om elkaar beter te leren kennen en samen voor Gods aangezicht en met Hem je voor te bereiden op de volgende stap. En ook lees ik van fysieke stress. Mijn vraag daarbij aan jou is: heb je enig idee waar dat vandaan komt? Je schrijft over gedachten die zich als het ware nestelen in je hoofd en twijfels zaaien in je hart. Nogmaals: dat is na zes jaar best apart. In alle eerlijkheid zou ik je willen vragen of je meer van die situaties in je leven hebt, waar de twijfel toeslaat. En als die situaties er zijn, hoe je daar dan mee omgaat? Het komt bij mij bijna over als een stukje ‘bindingsangst’ en het is goed om daar eens wat meer over na te denken. En misschien daar eens met iemand die daar verstand van heeft, een praatje over te maken. Niet om je een probleem aan te praten, maar wel om te praten over dit probleem.

Ik lees in de Bijbel over Gideon, die op het moment suprême het ook niet zo heel breed heeft en aan alles begint te twijfelen. Hij doet het goede en zoekt het aangezicht van God. Hij vraagt ook om een teken om zijn twijfels weg te nemen. De Heere in Zijn genade geeft die tekenen ook. Meer geeft Hij, boven bidden en danken. Zelfs een droom van een ander –de Midianiet– moet meewerken ten goede. Vervolgens moet hij wel gaan.

Je vroeg om Bijbelteksten. Misschien moet jij en moeten jullie samen de volgende teksten eens lezen en overdenken en in gebed bij God brengen.

• Spreuken 18:22 zegt: “Wie een vrouw gevonden heeft, heeft iets goeds gevonden, en de goedgunstigheid van de HEERE verkregen.” De Studie Bijbel merkt daarbij op: De spreuk stelt dat wie een vrouw vindt, het goede vindt en de gunst van de Heere verwerft. Dit vers vormt een inleiding op spreuken over relaties en begint met de relatie tussen man en vrouw. In de inleiding van het boek Spreuken werd uitvoerig stilgestaan bij de overspelige vrouw (hfst. 5-7) en werd de betrouwbare echtgenote aanbevolen. Een zuivere echtgenote wordt hier als een geschenk van God omschreven! Jouw (trouwe) vriendin, die je ‘zomaar’ gekregen hebt, is een teken op zichzelf en een geschenk van God, in Zijn goedgunstigheid ontvangen.
 
• Een andere Bijbeltekst uit datzelfde boek (Spreuken 19:14) zegt: “Huis en bezit zijn een erfenis van de vaderen, maar een verstandige vrouw is van de HEERE.”
 
• En, om niet nog meer te noemen, Spreuken 31:10-11: “Wie zal een deugdelijke vrouw vinden? Haar waarde gaat die van robijnen ver te boven. Op haar vertrouwt het hart van haar echtgenoot, en bezit zal hem niet ontbreken.” Jullie mogen ook het hele hoofdstuk lezen. De Joden lezen het iedere sabbat.
 
• Tenslotte Prediker 9:9: “Geniet van het leven met de vrouw die u liefhebt, al de dagen van uw vluchtige leven die Hij u gegeven heeft onder de zon, al uw vluchtige dagen. Want dit is uw deel in het leven en bij uw zwoegen waarmee u zwoegt onder de zon”. Jouw vriendin is jouw beloning in dit leven!

Eigenlijk wil ik tegen je zeggen: Je hebt een extra teken niet nodig om je twijfels weg te nemen. Jezelf overgeven aan de Heere en Zijn weg met jou en jullie, zou voldoende moeten zijn. Zijn wil hoeft niet persoonlijk aan jou door een teken bekend gemaakt te worden. De Heere is duidelijk in Zijn woord en dat moet voor jou en mij genoeg zijn. Hij brengt man en vrouw samen, wil dat zij trouwen en elkaar trouw zijn en blijven en in liefde aan elkaar verbonden zijn. Dat is het antwoord op de vraag wat de Heere wil met jouw en jullie leven. Vertrouw op Hem. Hij zal het maken.

Een goede voorbereiding op jullie huwelijk gewenst!

Ds. J. R. van Vugt