Oma is niet uitverkoren

Ik ben opgegroeid in de Gereformeerde Gemeenten. Persoonlijk heb ik erg geworsteld daar met het geloof en of ik bij God mocht horen. Ik mag nu geloven dat het ook voor mij is en ben vaak zo vervuld van de Heere dat ik dat wil delen met mij familie. Dat is moeilijk en dat heb ik eigenlijk geaccepteerd, al blijft het soms lastig.

Mijn oma gaat momenteel erg achteruit en ze is bang voor de dood. Ik probeer Gods liefde met haar te delen voor zover dat gaat. Maar ze zit zo vast in een denkpatroon als: het is niet voor mij; ik ben niet uitverkoren; God wil mij niet. Ik vind dat zo erg. Het komt niet meer binnen bij haar, zo vast zit ze in wat ze geleerd heeft en is gaan geloven. Hoe kan ik haar bereiken? Of kan ik alleen voor haar bidden?

Veel mensen in mijn familie gaan al heel hun leven naar de kerk. Maar ze kennen Jezus niet. Ze denken dat ze niet zomaar mogen komen tot Hem. Dat er voorwaarden zijn. Ik heb dat zelf niet zo ervaren toen ik las: “Wie tot Mij komt zal ik niet wegsturen/niet uitwerpen.” Ik heb juist daarna last gekregen van mijn zonden, verlangen gekregen naar God en om Hem te dienen met alles en niet zoals me in de Ger. Gem. geleerd is. Ik zou het zo erg vinden als mijn oma zo sterft.

Heeft u tips wat ik misschien tegen haar kan zeggen misschien? Zou ds. Simons deze vraag kunnen beantwoorden?

Ik heb je vraag gelezen en herlezen. Je vraagt aan mij hoe je oma nog kan bereiken nu ze zo dicht bij de dood is? Het is heel bijbels dat je verlangt om de boodschap door te vertellen. Ook is het bijbels dat  je het te doen krijgt met je familie. Alleen je moet niet vreemd opkijken als je boodschap niet landt. Ik weet het, dat doet pijn als je merkt dat ze het Evangelie afwijzen. Mensen kunnen zo vast zitten in de godsdienst, in vastgelopen patronen. Jaar in jaar uit hebben ze dit gehoord. Zo ging het op de Pinksterdag ook. Petrus riep de mensen op om zich te bekeren van de leer van de Farizeeërs en de Schriftgeleerden (Handelingen 2: 38).

Alleen… dat is niet jouw werk, maar Gods werk. Jij hebt wel een roeping  in deze wereld, maar niet om je oma te overtuigen. Wel om te getuigen (Handelingen 1:8). Je moet niet meer willen dan God op je schouders legt.

Jazeker, het is goed om oma op te dragen aan Hem die machtig is om oma aan te raken. Ja, daar gebruikt God vaak mensen voor, of de prediking van het Woord, of een situatie in Zijn voorzienigheid. Maar pas op dat je niet krampachtig met het Woord omgaat. Laat je niet  voortdrijven door moeten. Het moet niet, maar het mag als er zich gelegenheden voordoen.

Leef in deze afhankelijkheid, maar ook in deze vrijheid. Als je weet dat mensen vast zitten in patronen en in plat getreden paadjes, probeer daar niet radicaal tegen in te gaan. Ze maken je dan snel verdacht en leggen de bal bij jou terug. Ga liefdevol en bijbels met oma om. Probeer iets uit het Woord haar aan te dragen. Het Woord moet het tenslotte doen door de werking van de Heilige Geest. Laat dat je moed en vrijmoedigheid geven om te getuigen over Hem die ons heeft lief gehad met een eeuwige liefde.

Veel wijsheid en sterkte toegebeden.

Je dominee A. Simons,
Streefkerk