Breken met zonde lukt niet

De laatste tijd gaat het de slechte kant op met mij. Ik voel me soms machteloos en wanhopig. Er is een tijd geweest dat ik ben gestopt met openbare zonden te doen. Mijn geweten was ontzettend nauw. Ik las veel uit de Bijbel en bad ook. Door de tijd is dat minder en minder geworden en val ik ook makkelijk terug in de zonde. Ik ben tot het besef gekomen dat ik de Heere Jezus nodig heb, maar ik merk dat ik maar blijf vasthouden aan de zonden, vooral seksuele zonden.

De laatste tijd ben ik weer begonnen met roken. Ik probeer er keer op keer mee te breken, maar het lukt me niet. Het komt vooral doordat ik het gewoon niet meer weet. Ik weet dat ik Christus nodig heb, maar mag ik geloven dat Hij ook voor mij stierf? Het voelt voor mij als een chronologie bij het mogen geloven: je ziet je zonden, je krijgt berouw en je wilt de zonden laten, je gaat Hem lief krijgen. Pas las ik van Spurgeon dat je mocht geloven dat Hij voor jou was gestorven als je Hem nodig hebt, de wereld leeg vindt, berouw hebt over je zonden. Ik ga dan twijfelen aan mezelf of ik dat wel heb. Ik kom er maar niet uit.

Soms bid ik tot God uit onmacht, maar het voelt zo onoprecht omdat ik steeds weer naar de zonde stap, willens en wetens. Het is een cirkel waar ik niet uit kom. Als ik de zonde doe kan ik zo een wroeging krijgen ‘s avonds en kan ik bidden. De volgende dag is de zonde even aantrekkelijk als die de vorige dag was geweest en doe ik het opnieuw. Mijn leven voelt als een puinhoop. Ik leg me er soms zelfs bij neer dat ik naar de hel zal gaan en geloof vaak niet meer dat het goed komt met mij, door eigen schuld. Het voelt alsof bidden niets helpt. God helpt geen mensen die vasthouden aan de zonden. Ik weet niet hoe ik hieruit moet komen. Hoe komt het ooit goed?

Beste vraagsteller, dank voor je open mail. Ik heb je mail gelezen en herlezen. Voordat ik je vragen ga beantwoorden, eerst ze maar eens op een rijtje zetten.

1. Ik val terug in de zonde, hoe komt dat?

2. Mag ik wel geloven dat Christus ook voor mij gestorven is?

3. Ik kom er niet meer uit, ik voldoe niet aan de kernmerken.

4. Ik weet niet hoe ik hieruit moet komen. Waaruit? Dat ik telkens in de zonde val. Ik leg mij erbij neer dat ik naar de hel zal gaan. 

Je eerste vraag is, hoe komt het dat ik telkens terugval in de zonde? Als eerste antwoord wil ik je graag meegeven dat jij moet leren dat de zonden sterker zijn dan jij bent. De zonde is een macht. Hoe meer de wet eist, hoe sterker de zonden wakker worden in jouw leven (Romeinen 7:9a) Jij wil het winnen van de zonde en jij denkt dan God tevreden te stellen. Maar de Bijbel leert ons iets anders: die gestorven zijn aan de wet die leve Gode. Hoor maar in Galaten 2:20: "Ik ben door de wet aan de wet gestorven opdat ik Gode leven zou." Niet de vrome man die leeft naar de wet, die leeft niet naar Gods gunst, maar hij die gestorven is aan de wet die leeft Gode. Dit is het geheim waar Paulus over spreekt in zijn brieven. Vriend, de Schrift leert de rechtvaardiging niet van de vrome, maar van de zondaar. 
 

"Vertrouw als een goddeloze, die geneigd is tot alle kwaad, op hetgeen God beloofd heeft in de aanbieding van het heil in de belofte van het Evangelie"

Nu komt je tweede vraag die heeft heel veel te maken met je eerste vraag: mag ik wel in Christus geloven? Het is beter om eerst te vragen: geldt de belofte van het Evangelie voor zondaren? “Alzo lief heeft God de wereld gehad dat Hij Zijn enig geboren Zoon gegeven heeft.” Komt deze belofte ook jou toe? Geloof je dat? Geloof je dat Christus in de wereld gekomen is om zondaren te zaligen? (Mattheüs 18:11). Dus ook voor jou? Als Paulus in Romeinen 10 zegt dat Christus nabij je komt in de belofte van het Evangelie, geldt dit dan ook voor jou? Dit moet voor je vaststaan: eeuwig wonder, ook voor mij? Als dat waar is, wat moet ik dan doen om zalig te worden? Ik zou met Luther zeggen: niets doen, ophouden met werken. Vertrouw als een goddeloze, die geneigd is tot alle kwaad, op hetgeen God beloofd heeft in de aanbieding van het heil in de belofte van het Evangelie. 

Als laatste je wanhoopskreet: “ik kom er niet meer uit, ik voldoe niet aan de kenmerken, ik lig verloren." Vriend, ik zeg je: stem er mee in. Belijd het: “In mij woont geen goed, ik heb alleen kenmerken van een verworpene.”

Je noemt in je vraagstelling Spurgeon. Ik meen dat hij het zegt in een totaal andere context: wanneer wij worstelen met de zwakheid van het geloof, dat wij ons moeten laten bemoedigen omdat er kenmerken van Gods werk in ons wonen en daarnaar versterkt worden in het allerheiligst geloof. Jouw worsteling is van een totaal andere aard. Jij wordt geroepen om je over te geven, onvoorwaardelijk in de hand van de Zaligmaker als een zondaar. 

O ja, nog een grote valkuil waar ik je voor wil waarschuwen. Als wij mogen weten gerechtvaardigd te zijn om Christus wil (Romeinen 5:1), dat betekent dat bijbels dat wij rechtvaardig zijn in de ogen van de Heere, maar niet in ons eigen oog. Na deze genade hebben wij nog steeds te worstelen met de overblijvende van de zonde, vriend (Romeinen 7: 17-18). Al is de macht van de zonden in ons gebroken (Romeinen 6:11), toch zondigt het lichaam nog steeds. Daarom moet het dagelijks gekruisigd worden.

God zegene dit woord aan je hart. Sorry dat het wat langer geduurd heeft voordat je antwoord hebt gekregen.

Uw dominee A. Simons,
Streefkerk