Botsende liefdestalen

Kun je elkaars liefdestalen leren of kun je hierin iets veranderen? Bij ons gaat het steeds weer mis. We zijn al lang getrouwd, maar toch... Mijn man zoekt graag nabijheid, legt even een hand op m’n knie of op m’n rug. Ik kan daar heel snel geïrriteerd op reageren waardoor hij er mee stopt. Ik hou ook van nabijheid natuurlijk, maar ik wil meer graag dat hij me ziet, waardeert. Ik voel me gewaardeerd als ik hem ergens mee kan helpen, maar hij doet het liefst alles alleen. Bij mij moeten strubbelingen en stress eerst opgelost zijn voor ik een hand verdraag. Hij komt daardoor juist uit de stress. Steeds datzelfde patroon, het is zo vermoeiend en vervelend. Zijn daar nou ook nog tips voor?

Wat jammer dat het zo gaat. Zo worden jullie beiden eenzaam in je huwelijk. Is het niet mogelijk de goed bedoelde intentie van uw man te zien? Dat als hij een hand op uw knie legt, u dat niet meteen negatief duidt. Waarom doet u dat? Het is toch aardig van hem dat hij u even wil aanraken? Als u daar dan zo negatief op reageert voelt hij zich afgewezen. Hij trekt zijn hand terug en wordt daar verdrietig van en u bent geïrriteerd. En zo groeit er onderlinge afstand.  

En verder is het nu eenmaal een bekend feit dat mannen liever eerst hun eigen problemen  willen oplossen alvorens er met hun vrouw over te gaan praten. Voor vrouwen geldt dat alles eerst opgelost en goed moet zijn voordat er toenadering naar elkaar kan worden gezocht. Tja, dat zijn nu eenmaal de verschillen tussen man en vrouw. Verschillen zijn er niet om ruzie te maken met elkaar maar om elkaar juist aan te vullen, te willen begrijpen en te willen accepteren in het anders-zijn.  
 

"Verschillen zijn er niet om ruzie te maken met elkaar maar om elkaar juist aan te vullen, begrijpen en accepteren" 

Ook zie je dat vrouwen vaak (niet altijd) een grotere behoefte hebben om hun man te veranderen dan dat een man de behoefte heeft zijn vrouw te veranderen. Mannen kunnen kennelijk makkelijker accepteren dat iemand is zoals zij is. 

Er zijn vier mogelijkheden om er mee om te gaan:

-De vrouw schikt zich helemaal naar haar man en laat het gebeuren zoals hij het wil, daarmee haar eigen gevoelens wegcijferend.   
-De man schikt zich helemaal naar zijn vrouw en laat het gebeuren zoals zij dat wil, daarmee zijn gevoelens wegcijferend. 
-Je houdt beiden alleen rekening met je eigen gevoelens en vindt dat de ander zich daar maar bij aan moet aanpassen. Dat gaat dan niet gebeuren en zo ontstaat er afstand tussen de beide echtelieden en het kan niet anders of beiden lijden daaronder

Je zult begrijpen dat deze eerste drie mogelijkheden niet zullen leiden tot een gelukkig huwelijk. Maar er is gelukkig nog een vierde mogelijkheid. 

-Je probeert elkaar te begrijpen, je leeft je ín in de ander en probeert elkaars goede bedoelingen te zien. Je beseft dat er nu eenmaal verschillen zijn hoe de man tegen dingen aankijkt en hoe de vrouw er tegen aankijkt. Om elkaar te begrijpen, moet je gewoon veel praten met elkaar zodat je duidelijk kunt uitleggen hoe jij het ervaart. Je moet je willen inleven in hoe de ander de dingen ziet en dat waar mogelijk aanpassen en anders gewoon accepteren. 

Nogmaals. het is nu eenmaal zo dat een man eerst liever zelf zijn problemen oplost. En een vrouw vindt het fijn om het gevoel te krijgen dat ze gewaardeerd wordt. Dat vraagt dus zowel inleven in de ander alsook een stukje zelfverloochening omdat het nu eenmaal niet helemaal gaat zoals je het zelf zou willen. Het kost ook inspanning om de ander te willen begrijpen in zijn of haar goede bedoelingen. Maar alleen zo kom je langzaam maar zeker meer en meer tot elkaar en dat geeft verbondenheid. Het betekent ook dat beiden zich moeten willen inzetten. Ga ook eens samen leuke dingen doen in waar je beiden plezier in hebt, zodat je dan dingen kunt delen met elkaar.

Alie Hoek-van Kooten