Vader gelooft niet

Mijn vader praat nooit over God of Jezus. Hij bezoekt ook geen kerk, alleen met kerst of als hij zingt met het mannenkoor in een kerk. Hij gaf aan nog nooit uit de Bijbel te hebben gelezen. Ik vind het zelf lastig om met mijn vader over het geloof te praten omdat ik merk dat het voor hem totaal vreemd is, ook al waren zijn ouders, mijn opa en oma, wel kerkelijk en mijn opa las wel dagelijks uit de Bijbel. En mijn opa bad altijd het Onze Vader. Maar zelf kan ik me maar moeilijk voorstellen dat mijn vader niet in God gelooft.

Ik heb zelf ook niet altijd in God en Jezus geloofd, omdat ik er niet echt mee opgegroeid ben. Maar zelfs als jong meisje had ik af en toe wel een Godsbesef. Want dat zit ook in het geweten van een mens. En op latere leeftijd bleef ik altijd zoeken naar het spirituele omdat ik gewoon zeker wist dat er meer moet zijn dan alleen het zichtbare. Toch merk ik bij mijn vader die zoektocht helemaal niet. Ik vraag mij af hoe dat komt. En hoe kan ik hier het beste een gesprek over beginnen?

Beste vriendin,

Uit je vraag spreekt betrokkenheid op de Heere en Zijn dienst en tegelijk op het geestelijk welzijn van je vader. Je wil graag met hem spreken over wat er in hem omgaat. Je zou graag horen dat hij met Jezus leeft.

In het leven van het geloof leer je als mens steeds meer dat God jou niet nodig heeft. Hij gaat Zijn ongekende gang. De Geest werkt volop in deze wereld. Hij is rusteloos bezig met het mensen verbinden aan Jezus. Het beste wat je kan doen is de Geest erbij roepen. In het Nieuwe Testament wordt hij de “parakleet” genoemd, dat is “degene die je erbij roept.” De Geest overtuigt mensen, wij niet. 

Je verlangen om zelf te getuigen is mooi en begrijpelijk, maar dat hoeft niet voorop staan. Je gebed is nummer één. Zeg het maar tegen Hem: “God, ga Uw ongekende gang en wanneer U mij kunt gebruiken, ik ben bereid. Wanneer U het zonder mij doet of zonder dat ik het opmerk, leer me U vertrouwen. U doet het goed.”
  
Weet je, zoals de Heilige Geest jou bereikte in je jeugd (misschien zonder dat het zichtbaar was voor anderen) zo mag je erom vragen en erop vertrouwen dat Hij je vader niet vergeet. 

Hartelijke groeten,
Michel van Heijningen