Man ondermijnt mijn ouderlijk gezag

Wij hebben als man en vrouw regelmatig ruzie om steeds hetzelfde onderwerp. Als mijn man het niet eens is met de manier hoe ik de kinderen benader of als wij van mening verschillen in de opvoeding, gaat hij mij met de kinderen erbij mij aanspreken of corrigeren. Ik vind dit vreselijk. Ik ben aanspreekbaar, maar dan zonder de kinderen erbij.

Voorbeeld van afgelopen week: onze (autistische) zoon wilde ‘s avonds nog naar een winkel in een ander dorp. Dat mocht niet van mij, want zijn wekker ging de volgende dag om 6.10 uur en hij moest 20 minuten later zich al klaarmaken om naar bed te gaan. Dit heb ik uitgelegd. Mijn man zegt dan dat ik met hem in gesprek moet gaan. Ik was gesloopt na twee heel drukke dagen en had geen ruimte hiervoor in mijn hoofd; het lukte echt niet. En hij maar herhalen met de kinderen erbij dat ik met hem moest praten. Tot vier keer toe. Ik ga dan met stemverheffing praten, omdat hij doorgaat. Tenslotte ging mijn man het zelf doen en terwijl ze de huiskamer uitlopen gooit mijn zoon nog een kussen in mijn gezicht. Dit voelt zo vernederend. Mijn man zei er niks van. Volgens hem had hij het niet gezien.

In onze ruzie bereiken we elkaar totaal niet. Hij gaat steeds naar de inhoud (wat voor mij duidelijk is, maar wat ik op dat moment niet kon) en ik heb het er steeds over dat ik niet wil dat hij mij met de kinderen erbij corrigeert. Ik voel me als een klein kind die op het matje moet komen. En het voelt als gezagsondermijnend. Ik heb er enorm veel stress van. We komen er niet uit.

Beste mevrouw, het kan niet zo zijn dat een vader of een moeder met de kinderen erbij de andere partner steeds weer aanspreekt over de opvoeding van de kinderen. Het is gewoon een grondregel in de opvoeding dat je dat niet doet. Je hebt elkaar als man en vrouw ten allen tijde met respect te behandelen en zeker als de kinderen er bij zijn. Het kan en mag niet dat in dit geval uw man met de kinderen erbij u aanspreekt alsof u een klein kind bent. Dat werkt inderdaad gezagsondermijnend en dat blijkt ook wel als uw zoon u nog een kussen in het gezicht gooit. Dat is erg beledigend. Echt erg dat uw man dit niet gezien heeft of niet heeft willen zien. Als het zo doorgaat, zullen de kinderen op een gegeven moment ook niet meer naar u luisteren omdat ze weten dat papa het dan toch wel voor hen opneemt.

U moet echt duidelijk tegen uw man zeggen dat de grens wat dit betreft bereikt is. U moet dit, uiteraard op een rustig moment als de kinderen er niet bij zijn, met uw man bespreken. Duidelijk uw grenzen aangeven. En anders moet hij maar de opvoeding alleen ter hand nemen en doet u alleen nog de huishoudelijke taken en stuurt u bij de opvoedingsdingen uw kind door naar hun vader.

U zegt dat u op dat moment gesloopt was na een paar drukke dagen. Ook belangrijk om in het gezin uitgerust te zijn. Kunt u niet ‘s middags even een half uurtje op de bank liggen? Dan kun je er vaak weer veel beter tegen en dat is wel belangrijk in een druk gezin. Heel veel sterkte er mee.

Alie Hoek-van Kooten