Met Gods heiligheid in aanraking gekomen

Een mooie uitleg van een zendingswerker die ik een keer hoorde: Jezus bedoelde deze gelijkenis in de eerste plaats voor Zijn discipelen als een soort verwachtingsmanagement. Ja, zij zullen uitgaan om overal te zaaien (in Markus zijn ze net daarvoor uitgezonden), maar ze moeten niet verwachten dat er altijd veel vruchten te zien zijn. Ze hoeven niet ontmoedigd te raken als er zaad weggepikt of verstikt wordt, en zelfs niet als er mensen zijn bij wie het Evangelie in de eerste instantie vrucht lijkt te dragen, maar die uiteindelijk toch niet standhouden als er moeilijkheden komen (ook die teleurstellende ervaring zullen de meeste zendingswerkers herkennen). Maar houd moed: er zal ook zaad in de goede aarde vallen, en er kómt vrucht: dertig-, zestig- en honderdvoud.
Als dit de insteek is, zou het dan de bedoeling zijn dat wij naar aanleiding van deze gelijkenis in onze eigen hart gaan wroeten om te kijken of we wel de juiste soort aarde en de juiste maat wortel tegenkomen? Die eenzijdige focus op zelfonderzoek en de blik naar binnen kom ik sowieso niet zo veel tegen in de Bijbel.

Wat een mooie uitleg Ellenoor, dank!

@Ellenoor: "Als dit de insteek is, zou het dan de bedoeling zijn dat wij naar aanleiding van deze gelijkenis in onze eigen hart gaan wroeten om te kijken of we wel de juiste soort aarde en de juiste maat wortel tegenkomen? Die eenzijdige focus op zelfonderzoek en de blik naar binnen kom ik sowieso niet zo veel tegen in de Bijbel."

Nee, jezelf onderzoeken heeft mijns inziens ook niets te maken met het in jezelf moeten aantreffen van allerlei 'kenmerken', maar nagaan of Jezus Christus, de Waarheid en het Leven in je is. Wie God kent, kent Zijn Zoon en wie de Zoon kent, kent en herkent de Waarheid. Ieder mens kent twijfel, maar als dat altijd zo is...

Als we op de vragenrubriek moeten afgaan, dan is het verkrijgen van (geloofs)zekerheid de grootste nood. Vaak klinkt dan dat je niet op je eigen gevoel, twijfel en onzekerheid moet afgaan, maar moet vertrouwen op de beloften van God in de Schrift.

Echter, onder de beloften van God valt ook de verzegeling van de gelovige met Gods Heilige Geest. Nadat de mens tot geloof is gekomen, zend God Zijn Heilige Geest en Hij komt in de mens, maakt de mens levend en zet hem in Christus Jezus.

"Hebt u de Heilige Geest ontvangen toen u tot geloof kwam", vraagt Paulus in Handelingen 19...

Zou God Zich verbergen voor de kinderen die Hij aanneemt? Zou God Zijn genade en liefde niet tonen aan wie Hij Zich openbaart?

Hoe weten ze anders dat het Woord leeft en is opgewekt uit de doden? Hoe weten ze dat God hen vergeven en verlost heeft? Hoe weten ze dat ze Gods kinderen zijn? Hoe zullen ze in Gods Woord blijven, als ze de Waarheid niet kennen en niet weten of het Woord wel in hen is?

"Want dit is het verbond dat Ik met het huis van Israël sluiten zal na die dagen, zegt de Heere: Ik zal Mijn wetten in hun verstand geven en Ik zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn, en zij zullen Mij tot een volk zijn. En zij zullen beslist niet ieder zijn naaste en ieder zijn broeder onderwijzen en zeggen: Ken de Heere. Want zij allen zullen Mij kennen, van klein tot groot onder hen. Want Ik zal wat hun ongerechtigheden betreft genadig zijn en aan hun zonden en hun wetteloos gedrag beslist niet meer denken."
(Hebreeën 8:10-12)