Met Gods heiligheid in aanraking gekomen

Een mooie uitleg van een zendingswerker die ik een keer hoorde: Jezus bedoelde deze gelijkenis in de eerste plaats voor Zijn discipelen als een soort verwachtingsmanagement. Ja, zij zullen uitgaan om overal te zaaien (in Markus zijn ze net daarvoor uitgezonden), maar ze moeten niet verwachten dat er altijd veel vruchten te zien zijn. Ze hoeven niet ontmoedigd te raken als er zaad weggepikt of verstikt wordt, en zelfs niet als er mensen zijn bij wie het Evangelie in de eerste instantie vrucht lijkt te dragen, maar die uiteindelijk toch niet standhouden als er moeilijkheden komen (ook die teleurstellende ervaring zullen de meeste zendingswerkers herkennen). Maar houd moed: er zal ook zaad in de goede aarde vallen, en er kómt vrucht: dertig-, zestig- en honderdvoud.
Als dit de insteek is, zou het dan de bedoeling zijn dat wij naar aanleiding van deze gelijkenis in onze eigen hart gaan wroeten om te kijken of we wel de juiste soort aarde en de juiste maat wortel tegenkomen? Die eenzijdige focus op zelfonderzoek en de blik naar binnen kom ik sowieso niet zo veel tegen in de Bijbel.