De schellen van de ogen vallen

In de kerk hoor ik regelmatig dat bij iemand de schellen van de ogen vallen. Ik snap wat hiermee bedoeld wordt, maar bij mijzelf gebeurt het niet. Wat moet ik doen dat de schellen ook bij mij van de ogen vallen en hoe doe ik dat?

Beste vragensteller,

De uitdrukking dat bij iemand “de schellen van de ogen vallen” is een bekende uitdrukking. Het betekent dat iemand plotseling de waarheid inziet of begrijpt hoe iets werkelijk zit, vaak na een periode van verblinding of onwetendheid. Het komt uit Handelingen 9:18 waar van Saulus staat: “En terstond vielen af van zijn ogen gelijk als schellen, en hij werd terstond wederom ziende; en stond op, en werd gedoopt.” Ik ken jouw kerkelijke achtergrond niet en weet dus niet hoe men de uitdrukking bedoeld, maar waarschijnlijk doelt men dus op een bepaalde ‘bekeringservaring’, zoals Paulus die meemaakte.

Saulus werd van het ene op het andere moment stilgezet door de Heere. Ineens ontmoette Hij de Heere Jezus op de weg naar Damascus, Wiens volgelingen hij tot op dat moment bloedig had vervolgd. Voor Saulus betekende dit een totale omkeer van denken en leven. In verschillende van zijn brieven is te lezen over deze totale verandering. Lees bijvoorbeeld Filippenzen 3:4-11, Galaten 1:13-16 en 1 Korinthe 15:8-10. Ook vandaag kan het gebeuren dat iemand zo radicaal tot geloof komt. Het hele denken en leven van zo iemand word dan van het ene op het andere moment anders. Dat kan zijn als iemand midden in de zonde leeft, het evangelie hoort en radicaal met de zonde breekt. Het kan ook een ongeïnteresseerde kerkganger zijn waarbij ineens het evangelie ‘doel treft’ en die dat moment nooit meer zal vergeten. Misschien is dat wat je hoopt dat ook bij jou gebeurt? Of is het iets waarvan je denkt dat zoiets ‘moet’ gebeuren in je leven?
 

"De Heere vraagt niet om uit te zien naar of te wachten op zo’n bijzonder moment, maar vraagt om geloof en bekering"

Wanneer je telkens hoopt op zo’n bijzonder moment en denkt dat dit nodig is, dan is het niet vreemd dat je daar nog altijd op moet wachten. Ik heb dan ook geen ‘trucje’ of stappenplan waarmee je kan zorgen dat ‘zomaar’ de schellen van de ogen vallen. Dat is volgens mij ook niet nodig. Radicale bekeringen zoals die van Saulus zijn zeldzaam en niet de ‘gewone’ weg van de Heere. Vergeet niet dat Saulus op dat moment christenen aan het doden was (!). Wat dat betreft hoop ik dat zo’n omkeer voor jou niet nodig is! De Heere vraagt niet om uit te zien naar of te wachten op zo’n bijzonder moment, maar vraagt om geloof en bekering.

De ‘gewone’ weg van de Heere is dat Hij zondaren met ‘zachte hand’ tot Hem roept. In de prediking wordt de zonde aangewezen en het evangelie verkondigd. De ernst van je eigen zonden en de liefde tot de Heere Jezus gaan dan langzaam in je hart groeien. Steeds meer groeit er geestelijk leven, gewerkt tot de Heilige Geest, in je hart. Je denken en je leven zullen transformeren, de zonde verliest haar glans en je gaat steeds meer van de schoonheid van de Heere Jezus zien. Lees maar eens de geschiedenis van Lydia in Handelingen 16:14-15, die in alle rust werd ingewonnen voor de Heere. Het is dan niet als een ‘flits’ van donker naar licht, maar zoals het bij een zonsopkomst langzamerhand steeds lichter wordt. 

Het is niet nodig om een moment van omkeer aan te kunnen wijzen, maar het gaat vooral om de vraag of je op dit moment de Heere liefhebt of niet. Dat je met deze dingen bezig bent en verlangt naar zo’n moment is eigenlijk al een teken van de werking van de Heilige Geest. Laat de Heilige Geest dan ook ‘rustig’ in je hart werken, zonder te verlangen naar een ‘radicaal moment’. Lees in de Bijbel, bidt tot de Heere en vraag of Hij je hart wil vernieuwen en de liefde tot Hem telkens weer wil verdiepen. Dan zul je steeds meer van Hem en Zijn liefde gaan zien!

Ds. G. T. Terreehorst