Korte rok van vriendin

Al enkele jaren heb ik verkering, met de leukste, liefste en knapste vrouw die ik ken. Nu zijn er natuurlijk wel eens wat discussiepuntjes. Een van de voor mij belangrijkste is kleding. Hoe ga je gekleed als christen/vreemdeling op aarde? Vaak zit ik ermee -of stoor ik me eraan- als mijn vriendin een (veel) te korte rok draagt. Daar heb ik meer last van dan voorheen omdat we beiden belijdeniscatechisatie volgen en ik sneller/vaker stil sta bij zulke zaken. Het roept bij mij ook onbegrip. We praten we wel over, maar meestal stokt het gesprek omdat het gevoelig ligt.

Nu draagt mijn vriendin die (te) korte rok niet om iets op te roepen of uit te lokken. Helemaal niet, daar zijn we het over eens. Maar ik vind het wel een aparte en vervelende gewoonte, ook in omgeving waar mijn vriendin woont. Dat maakt het ook lastig om er in alle liefde over te spreken. Nu is ze in andere zaken veel trouwer dan ik, dus dat is het punt ook niet. Maar mijn vraag is dan toch: hoe kan ik het hier met mijn vriendin (vrouw binnenkort) het er in alle liefde over hebben en dit onderbouwen vanuit de Bijbel? Zonder belerend te zijn, want dat is uiteraard niet het doel.

Graag antwoord van iemand uit de HHK.

Beste vragensteller

Het geluk lacht je toe en de zegening van de Heere dalen op je neer. Mooi hoe je je toekomstige vrouw beschrijft als de liefste, leukste en knapste vrouw die -zo schrijf je er gelukkig bij- jij kent. Zou je mijn vrouw kennen, dan praat je wel anders, want al die titels waren al weggegeven… Maar goed, we begrijpen elkaar. Van harte gelukgewenst met zo’n toekomstige vrouw.

Nu is er -getuige jouw vraag- echter een kleine kink in de kabel. Een klein vosje in de wijngaard van de liefde (Hooglied 2). Een klein vosje dat de jonge druifjes opeet of kapot maakt en dat vosje heet: rokje. Een discussiepunt, wat onbegrip oproept en ongemak voor je omgeving. Of in ieder geval merk jij of denk jij dat de omgeving daar iets van vindt. Hoe spreek je elkaar aan, in alle liefde, niet belerend? En wat zegt de Bijbel daarvan?

Nu: om met die laatste vraag te beginnen: de Bijbel zegt niets over roklengtes in 2026. Wel zijn er een aantal opmerkingen over kleding in de Bijbel, die je mee kan nemen in het liefdevolle gesprek. Ten eerste, maar dat is natuurlijk bekend, is kleding door God gegeven in het Paradijs, na de zondeval, om ons schaamte en schande te bedekken. Onze naaktheid is kwetsbaar en roept ook van alles op. Van schaamte tot verlangen en begeren. God bedekt dat. Dat zouden wij ook moeten doen.

Verder lees je in de Bijbel meerdere malen van vermenging van geslachten, ook in de kleding, tot verkleedpartijen in de afgodstempel toe, met alle (smerige) vormen van seksualiteit daaraan verbonden. Die vermenging van geslachten en hun kleding en de kleding gebruiken voor allerlei ranzige fantasieën is niet Gods bedoeling. Hij gruwelt daarvan. Gelukkig is daar bij jullie geen sprake van, althans: daar gaat je vraag niet over.
 

"Bij het altaar van God mochten geen trappen zijn, zodat de schaamte niet ontdekt wordt. Hij wil niet dat wij een inkijkje krijgen en nemen in andermans intieme zones."

Opvallend is wel in de Bijbel dat er geen trappen bij het altaar van God mochten zijn, zodat de schaamte niet ontdekt wordt. Exodus 20: 26. “En u mag niet langs trappen naar Mijn altaar klimmen, opdat uw naaktheid daarop niet zichtbaar wordt.” Ze droegen in die tijd ook onderbroeken, maar toch wil God dat niet hebben. Hij wil niet dat wij een inkijkje krijgen en nemen in andermans intieme zones. We lezen iets vergelijkbaars, maar van een geheel andere situatie, in 2 Samuel 10:4-5. “Daarop nam Hanun de dienaren van David, schoor hun baard half af en sneed hun kleren halverwege af, tot aan hun billen, en liet hen gaan. Toen men dit aan David vertelde, stuurde hij hun boden tegemoet, want deze mannen waren zeer te schande gemaakt. De koning zei: Blijf in Jericho tot uw baard weer aangegroeid is en kom dan terug.” Ik neem aan dat David ook nieuwe kleding stuurde. Kleding doet er toe.

Nu vraag je om Bijbelse onderbouwing. Om te voorkomen dat jullie prille liefdesgeluk al te zeer onder druk komt te staan, moet je meer gaan doen van wat je al doet samen, namelijk praten. Praten om te komen tot een geestelijk verstaan van de geboden van God en niet ruzie te krijgen over de regels, de normen. Jullie zijn daar al mee bezig, want je zit al op het niveau van de intenties, de bedoelingen. Waarom doe jij die korte rok aan? Is het om iets op te roepen bij anderen? Gelukkig niet, want dan zouden jullie mijns inziens een probleem hebben op weg naar jullie huwelijk. Wanneer je vriendin het doet om iets op te roepen (verlangens, begeerten bij anderen, maar ook kan het provocerend, uitlokkend, irritaties oproepend zijn), dan zou er iets ernstigs misgaan.
 

"Je kleding roept ALTIJD iets op. Of je nu in stemmig driedelig zwart op een verjaardag verschijnt, of in je Bahamakleding… Het roept iets op."

Tegelijk moet ik daarbij zeggen dat jullie niet naïef moeten zijn. Je kleding roept ALTIJD iets op. Of je nu in stemmig driedelig zwart op een verjaardag verschijnt, of in je Bahamakleding… Het roept iets op. Wij communiceren met onze kleding. We positioneren ons met onze kleding. Je laat iets zien van hoe je wilt, dat anderen jouw/jullie zien en naar je kijken. Je kan niet niet-communiceren, is één van de wetten in de psychologie. Je communiceert altijd. Je zendt altijd boodschappen uit. Met je kleding, je oogopslag, je stemvolume, je handen, enzovoorts. Ik heb trainingen gehad in het bedrijfsleven over onderhandelingstechnieken en één van de punten daarbij was: wat trek je aan als je met een ander in gesprek gaat. De kleur van je stropdas bepaalt de sfeer van het gesprek. Ga je in een mooi kostuum of trek je je casual outfit aan?

Kleding maakt de mens. Er gaat een boodschap uit van de kleding die wij aantrekken. Daarin zitten appellerende werking en ook een sfeerbepalende. Ik zou wensen dat er in de gereformeerde gezindte en in de opvoeding hier voldoende (meer) besef van is. Soms zou je bijna wensen dat er een broek aangetrokken werd in plaats van een korte rok. Het is gevaarlijk om dit te zeggen, maar ga maar eens spreken met docenten in het Reformatorisch onderwijs en je weet genoeg. 

Dat gezegd hebbend, denk ik dat jullie het daar over moeten hebben. Wat willen jullie communiceren, als man en vrouw (bijna), als stel en individueel? Toch is dat niet de echte goede vraag. De goede vraag is deze: wat wil de Heere dat wij communiceren met onze kleding, ons gedrag, onze spraak? Vroeger zeiden ze: praat, daad en gewaad. Het is allemaal niet los verkrijgbaar.

Ik word altijd enigszins geïrriteerd (vergeef me) als ik hoor dat er in de gereformeerde gezindte zo naïef over zaken als kleding wordt gedacht. Alsof het allemaal niet uitmaakt wat je aantrekt. Je moet leven zoals je bent en je mag zijn wie je wilt en dat soort van postmodern geneuzel. Het is denk ik nog altijd zo -en dat geldt ook voor mannen- dat je de Heere mag danken voor datgene wat je aan je lijf hebt hangen die dag. En dat geeft ook verplichtingen en dat komt voort uit die nieuwe gehoorzaamheid (doopformulier). Wat zou Jezus willen dat ik deed? Dat mag je vragen met of zonder WWJD-armbandje. Wat zou Hij willen dat ik aandoe? Hoe leef en kleed ik mij tot Gods eer? Dat geldt uiteraard van mannen en vrouwen. Kijk in de spiegel en dank God of trek iets anders aan.
 

"Ik word altijd enigszins geïrriteerd als ik hoor dat er in de gereformeerde gezindte zo naïef over zaken als kleding wordt gedacht."

Het is belangrijk en in lijn met Efeze 5 dat man en vrouw samen het beeld van God vertonen. Daarbij geldt dat het lichaam niet van jezelf is maar van de ander. De man is in navolging van Christus de behouder van het lichaam en hij verzorgt zijn vlees. Ook het vlees = lichaam van zijn vrouw. En andersom. Vertonen jullie samen dat beeld van Christus en Zijn gemeente? Wanneer je weet dat je de ander irriteert of ergert, ben je samen van het padje. Het is geven en nemen in het huwelijk. En dat geldt ook op dit terrein. Wederzijds. In navolging van God als kinderen van God. Wanneer de HEERE verschijnt in Exodus 19 aan het volk van Israël dan moeten zij ook aan hun kleding en andere reinigingswetten voldoen. De Heere is een heilig God en vraagt ook van ons heiligheid. We zijn geroepen tot koninklijke priesters (1 Petrus 2). Daar moet in alle godvrezendheid het gesprek overgaan. In alle liefde. Ons lichaam en hoe wij dat kleden is tempel van de Heilige Geest. Wil de Geest op deze manier in ons wonen? Wonen doe je daar, waar je (over het algemeen) je prettig voelt. In alle eerbied gevraagd: voelt de Geest Zich prettig bij ons en hoe wij ons kleden? En hoe wij praten en doen? 

Ik weet wel, je kan hier hele ingewikkelde discussies over krijgen. Daar is liefde en tact voor nodig, maar die is er wel. Je bent er ook in deze zin met elkaar en voor elkaar. Vanuit de liefde wil je elkaar niet irriteren of dwarszitten of onbegrip bij de andere kweken. Het begint, om het maar eens op de juiste toonhoogte te brengen, met een gesprek over de wil van de Heere in ons leven en het heilig leven voor Zijn aangezicht. En dat geldt niet alleen voor kleding, maar voor alle dingen van ons leven. Leer ons naar Uw wil te handelen en te leven, neig (buig) ons hart en voeg het samen tot de vreze van Uw Naam (psalm 86). Niet mijn of onze wil, maar Uw wil geschiedde, ook in deze.

In de vraag die je stelt zit een mooie opmerking: hoe leven wij als christenen en vreemdeling op deze wereld? (Zonder ons vreemd te gaan gedragen of kleden – vul ik maar aan). Daarin zit een stuk cultuur en opvoeding. Al of niet beïnvloed door de omgeving waarin we zijn opgegroeid. Dat is allemaal helemaal waar. Maar de christen vraagt zich af: hoe wil de Heere dat ik mij gedraag. Ik die de naam van Christus draag. Ik die Zijn Beeld op aarde mag vertonen. Met het gebed: O Zoon, maak ons Uw beeld gelijk. Inderdaad niet om elkaar te beleren, maar om elkaar te helpen in al de dingen van het leven, de tijdelijke dingen en de eeuwige dingen. 

Het is allemaal een lang antwoord geworden. Ik wens jullie vele goede gesprekken toe. Geestelijke gesprekken. Het lichaam als tempel van de Heilige Geest (1 Korinthe 6). Om bovenal bekleed te zijn met het kleed van de gerechtigheid van Christus. Kleding gewassen in het bloed van het Lam. De goede werken aantrekken. Leven vanuit de liefde en de vrede met God en met elkaar. Om zo samen Gods Beeld te zijn. Verlangend naar de Bruidegom en Zijn komende Bruiloft. Van harte toegewenst.

Ds. J. R. van Vugt