Ontgroening

Hoe moeten we denken over ontgroening? Ontgroenen gebeurt bij studentenverenigingen maar soms ook bij kerkelijke verenigingen. Men geeft aan dat het doel is de onderlinge band te versterken. Maar ik snap het niet? Hoe kan dit Bijbels gezien verantwoord worden? Het gaat hier toch om vernedering? Ik zie hierin geen naastenliefde. En ook saamhorigheid zie ik eerder ontstaan door samen een Bijbelstudie te doen, samen te bidden, samen je te vernederen voor God, samen dienstbaar te zijn voor anderen, dan juist elkaar te vernederen op een wereldse manier. Graag een antwoord van een Hersteld Hervormde predikant.

Vanuit sociologisch oogpunt is ontgroening een ritueel waarmee je toetreedt tot een groep en waarmee de verbinding met de groep versterkt wordt. Het doel is (als het goed is) niet vernederen, maar je opnemen in de groep. Helaas zijn er voorbeelden bekend van studentenverenigingen die hierin te ver gaan, maar zo lang de grenzen van Gods geboden niet overgegaan worden, zie ik geen probleem.

Lidmaatschap van een vereniging is niet verplicht. Je bent vrij om je niet bij een vereniging aan te sluiten. Kies je ervoor om wel lid te worden, accepteer dan het toelatingsritueel dat er is. Probeer de ontgroening dan te zien voor wat het is: even afzien om er daarna echt bij te horen. En wie weet ontdek je wel dat het een band schept, die helpt om samen de dingen te doen die je noemt, zoals samen het Woord bestuderen, samen bidden en samen je naaste dienen.

Ds. S. T. Lagendijk