Zien en zingen in de hemel

Wij hadden het pas op catechisatie over de hemel. Als we daar heen mogen gaan heb je er geen lichaam, alleen je ziel is daar. Onze dominee zei dat dit ook betekent dat je geen mond hebt dus en niet zal kunnen zingen in de hemel, maar je zingt als het ware met je ziel. Net zoals je zelf niet echt Jezus hebt gezien, maar je ziel Hem wel ziet in het Woord van God. Hoe moet ik hier tegen aan kijken? Ik dacht dat je wel een of ander soort van lichaam zou hebben. Betekent het met deze logica dat we ook Jezus niet zullen zien, maar dat alles zwart is omdat we geen lichamelijke ogen meer hebben?

Hoe zit dat trouwens dan met de hel? Als je geen lichaam hebt kan je toch ook niet de vlammen voelen in de hel? Ik vind het lastig hoe ik dit moet zien. Ik zou zo graag later Jezus een knuffel willen geven voor alles wat Hij heeft gedaan voor mij. Maar als dat niet kan... dat zou ik zo jammer vinden.

Een jongere.

Bedankt voor deze vragen. Vragen waar zelfs een dominee die het antwoord zou moeten weten, soms mee worstelt. Dit weten we wel vanuit de Bijbel: als wij naar de hemel mogen, gaat onze ziel daarheen zonder het lichaam. Het lichaam is tijdelijk begraven en tot stof geworden. Het lichaam dat in verderfelijkheid is gezaaid (1 Korinthe 15) is wel het eigendom van de Heere Jezus Christus, net zo goed als de ziel Zijn eigendom is. Als Jezus terugkomt om te oordelen de levenden en de doden zullen onze lichaam worden opgewekt en gemaakt tot een verheerlijkt lichaam, een lichaam dat voor eeuwig meegaat en ontdaan is van alle gebreken die het had hier op aarde. In Filippenzen 3: 20-21 schrijft Paulus: “Maar onze wandel is in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten, namelijk de Heere Jezus Christus; Die ons vernederd lichaam veranderen zal, opdat hetzelve gelijkvormig worde aan Zijn heerlijk lichaam, naar de werking, waardoor Hij ook alle dingen Zichzelven kan onderwerpen.”
  
Hebben we dan hetzelfde uiterlijk dat we hier hebben? Sommige mensen zijn knap en anderen lelijk. Ook hier geldt: in de hemel is er geen sprake van knap en lelijk maar van volmaakt zijn in de Heere Jezus Christus. Paulus gebruikt in 1 Korinthe 15 het beeld van zaad dat gezaaid wordt en sterft om zo vruchten voort te brengen. Als tarwe zaad gezaaid wordt zal hetgeen ontkiemt ook tarwe zijn. Zo ook met onze lichamen. In verderfelijkheid gezaaid om straks te kiemen in onverderfelijkheid. Zoals Jezus opstond uit de doden met een verheerlijkt lichaam, zo ook allen die in Hem zijn door het geloof.

Maar hoe zal het intussen zijn als we zonder lichaam in de hemel zijn? Je hebt geen mond en geen ogen, dus kun je niet zingen en Jezus kun je niet zien, zegt jullie dominee. Hier zijn we bezig met dingen die ons verstand te boven gaan en waar we maar niet teveel over moeten piekeren. Het zal in ieder geval niet zwart voor je zijn. Zien en zingen wij met onze ziel zoals we nu Jezus zien door het geloof? Hier is het leven door het geloof, maar in de hemel door aanschouwen en zien we Hem zoals Hij is (1 Johannes 3:2). Als de Heere ons opneemt in Zijn heerlijkheid zal Hij ook zorgen dat we, hoe dan ook, daar zijn zodat we Hem kunnen zien en Hem prijzen om wat Hij voor ons heeft gedaan toen Hij ons heeft zalig gemaakt. 

Jezus zegt tegen de moordenaar: heden zult gij met Mij in het paradijs zijn. Paulus verlangt om ontbonden te worden en met Christus te zijn. Het zal dus geen tussentijds verkeren zijn in niemandsland. Degenen die om eigen schuld verloren gaan zullen hoe dan ook van stonde aan de verschrikkingen van de hel moeten ondervinden; eerst naar de ziel en na de opstanding ook naar het lichaam. En daarom moeten we er alles aan doen om niet verloren te gaan. En het hoeft niet, want we hebben een Zaligmaker die er alles aan gedaan heeft om een ieder die in Hem gelooft, het eeuwige leven te geven.

Ds. A. J. Schalkoort