Huwelijk beëindigd via WhatsApp
Alie Hoek - van Kooten | 15 reacties | 16-01-2026| 16:42
Vraag
Mijn man heeft zo ineens via Whatsapp gezegd te willen scheiden en heeft zijn spullen gepakt. De laatste maanden was hij verbaal, en af en toe ook fysiek, erg agressief. Ondanks dit alles wilde ik graag vechten voor ons huwelijk. We zijn natuurlijk niet voor niets getrouwd en hebben een dochtertje (tegen haar is hij nog nooit agressief geweest). Hij wil niet werken aan ons huwelijk en heeft een scheiding in gang gezet.
Nu blijkt dat hij bij veel familie en vrienden schulden heeft, hij over heel veel heeft gelogen en af en toe drugs gebruikt. Ook praat hij ontzettend gemeen over mij. Ik was altijd alleen met onze dochter. Vanaf de kraamweek was hij eigenlijk al nooit thuis, altijd voor zichzelf bezig of met vrienden. Hierdoor liep ik wel eens achter in het huishouden. Hij vertelde dit dan aan iedereen en noemde mij tegenover anderen lui en dik, terwijl hij tegen mij zei dat hij het begreep.
Hij heeft ook ineens niks meer met het geloof. Onze dochter zal twee dagen overdag bij hem zijn, terwijl ik werk totdat ze drie jaar is en daarna zal ze om de week een weekend bij hem slapen (tegen die tijd wordt dan geregeld dat ze zondags op tijd bij mij is voor de kerkdienst). Maar nu maak ik me zorgen dat hij waarschijnlijk niet met haar voor het eten gaat bidden of voor het slapen gaan. Ik bid altijd of God haar beschermt in haar slaap en het maakt mij angstig als dit niet gedaan wordt. Als hij zegt dat hij het wel gaat doen, kan ik daar dus niet op vertrouwen omdat hij altijd liegt.
Ik voel mij schuldig tegenover mijn dochter en God omdat ik de verkeerde man heb uitgekozen. Maar er waren geen vervelende dingen aan hem totdat ik zwanger werd. We hebben zelfs samen belijdenis gedaan en onze dochter gedoopt. Het voelt als falen en ik ben bang dat God boos is omdat ik ga scheiden, maar ik kan het ook niet meer tegenhouden.
Antwoord
Beste vraagstelster,
Van je eerste regel schrik ik al heel erg. Hoe is het mogelijk dat iemand zijn huwelijk beëindigt via WhatsApp! Dan heb je eerst samen verkering gehad, bent met elkaar getrouwd en hebt zelfs een kindje gekregen en dan krijg je een appje dat hij wil gaan scheiden. Ik vind het buitengewoon laf. Dat je hierover niet eens het gesprek durft aan te gaan maar slechts een appje stuurt. Hij heeft dus ook al zijn spullen gepakt. Je schrijft dat hij de laatste maanden verbaal en af en toe ook fysiek erg agressief was. Zelf wilde je blijven vechten voor je huwelijk en zo hoort het ook. Maar hij heeft de scheiding in gang gezet en je bent kennelijk voor het blok gezet. Nu blijkt ook nog dat hij vele schulden heeft bij veel familie en vrienden en dat hij over veel gelogen heeft en af en toe drugs gebruikt en ook nog gemeen over je praat. Het lijkt wel alsof je ex helemaal geen verantwoordelijkheid wil nemen. Vanaf de kraamweek was hij eigenlijk al nooit thuis, zo zeg je. En dat terwijl hij net vader is geworden. Ook het geloof heeft hij vaarwel gezegd.
Heb je eigenlijk wel hulp? Het is toch niet niks wat er in korte tijd zo allemaal in je leven gebeurt. Laat zijn familie nog wel wat van zich horen? Ze zien toch ook dat hij zo ineens weg is gegaan en zijn vrouw en dochter achterlaat en dan ook nog schulden maakt, enzovoorts?
Nu schrijf je dat jullie dochter twee dagen per week bij hem zal zijn. Kan hij dat wel aan? Een klein kindje vraagt voortdurend aandacht en daar ben je de hele tijd mee bezig. Het lijkt wel alsof hij tot nu toe al zijn verantwoordelijkheden ontloopt en alleen met zichzelf bezig is. Zal hij dan wel voor jullie dochter kunnen zorgen?
As hij zo is zoals je schrijft en ook met het geloof gebroken heeft, dan vrees ik dat hij niet met haar zal bidden voor het eten en slapen gaan. Het is wel goed om tegen hem te zeggen dat je dat wel graag wil dat hij dat zal doen. Maar ik vrees dat hij dat niet zal doen. Dan komt het er echt op aan dat jij dat dan maar op afstand voor haar doet. En als ze bij jou is dat jij dat dan wel heel duidelijk doet zodat ze daar mee vertrouwd raakt. Dat is altijd weer een erg moeilijk punt wanneer er een scheiding optreedt en één van de partners het geloof vaarwel heeft gezegd. Dan wordt het dan wel heel moeilijk als de kinderen bij de ongelovige partner zijn. Kinderen groeien dan op in twee verschillende werelden. Bij jou is het een christelijke sfeer en bij hem waarschijnlijk niet.
"Eigenlijk zou je moeten zeggen dat jij gescheiden bent geworden. Jij bent het slachtoffer van het feit dat jouw man de echtscheiding in gang heeft gezet"
Je schrijft niets over je schoonfamilie. Zij zullen toch ook zorgen hebben over zijn gedrag. Het zou wel fijn zijn als zij jou steunen en dan praten met je ex.
Je zegt dat je je schuldig voelt tegenover je dochter en God omdat je de verkeerde man hebt uitgekozen. Maar hij heeft belijdenis gedaan en jullie dochter is gedoopt. Hij heeft dus al drie keer zijn ja-woord gegeven: Bij de belijdenis, bij jullie huwelijk en bij de doop van jullie dochter. Als hij dan niet doet wat hij belooft en nog wel voor Gods aangezicht, dan is dat echt wel ernstig.
Waarom zou God boos zijn op jou? Jij wil toch niet scheiden, maar hij doet het en dus staat hij hierin schuldig voor jou, je dochter en God. Het lastige met een echtscheiding is dat als de een het wel wil en weggaat en de ander het niet wil, het dan toch gebeurt. Eigenlijk zou je moeten zeggen dat jij gescheiden bent geworden. Jij bent het slachtoffer van het feit dat jouw man de echtscheiding in gang heeft gezet.
Heel erg jammer dat hij geen huwelijkstherapie heeft gedaan. Wat zegt de predikant (of voorganger) die jullie in het huwelijk heeft bevestigd hierover? Zou hij ook niet eens met je ex kunnen praten?
Je ex komt erg onvolwassen over. Hij neemt gewoon geen verantwoordelijkheid. Eigenlijk zou hij behandeld moeten worden, ook voor het liegen en de schulden die hij maakt. Maar wie krijgt hem zover dat hij zich zal laten behandelen?
Ik vind het heel erg verdrietig voor je dat het zo is gelopen. Ik hoop echt dat je de kracht en moed van de Heere krijgt om je helemaal in te zetten voor je dochter. En ik hoop ook dat er warme familie en een christelijke gemeente om jou en je dochter heen staan.
Alie Hoek-van Kooten
Dit artikel is beantwoord door
Alie Hoek - van Kooten
- Geboortedatum:27-08-1949
- Kerkelijke gezindte:PKN (Hervormd)
- Woon/standplaats:Veenendaal
- Status:Actief
Bijzonderheden:
Auteur van o.a.
- 'Vonk of vuur' (als je verliefd bent...)
- 'Trouw en teder' (seks in het huwelijk)
- 'Verkeringsperikelen' (50 vragen)
- 'Tiener op weg' (seksuele opvoeding)
Bekijk ook:
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Als je het fijn vind mag je contact met mij opnemen om elkaar misschien tot steun te kunnen zijn! Sterkte en Gods kracht toegewenst!
Heel veel sterkte.
Was hij eerder wel liefdevol naar jou? Of heeft hij je altijd voorgelogen (waarbij hij een masker droeg)?
Je kan er vrij weinig aan doen dat dit zo is ontstaan. Je hebt het niet gezien omdat hij het verborgen heeft gehouden.
Als het probleem rond/na het huwelijk ontstaan is en dit zo is gegroeid... Wat zal hij dan een pijn en schaamte voelen en het gevoel hebben dat hij het niet meer goed kan maken bijvoorbeeld. En ervoor vlucht en steeds dieper erin zakt om vervolgens er niet meer uit te komen, niet uit zijn schulden, zijn drugsgebruik etc. en in strijd was en maar 1 uitweg zag, overal afstand van nemen i.p.v. eerlijk voor zijn situatie uit te komen (en dus verantwoordelijkheid nemen).
Hij lijkt je niet erg te respecteren, en toch.. Waarom wilt hij zo plots uit elkaar en dit toneelspel volhouden? Zelfs zo dat hij het je niet gewoon kon zeggen maar in een berichtje schreef. Voor mijn gevoel zit hem op welke manier dan ook iets dwars en kan hij het niet aan om met die emoties om te gaan.
Wees er voor je dochter, en hopelijk kan je nog antwoorden vinden die je zoekt. Je kan verder er niks aan veranderen. Hooguit liefde en begrip tonen en er geen gevecht van maken in de hoop dat je de deur voor hem nog op een kiertje kan openlaten (voor een open gesprek, verwacht verder niets).
Mannen verlaten doorgaans hun gezin niet als het niet lekker loopt, maar ze gaan hun eigen ding doen. Maar als er een ander is, dan zie je vaak destructief gedrag (zoals de schulden!)
Hoe heet ze? Weet zijn familie meer? Waar is het geld naartoe? Zorg dat je NU hulp krijgt om je financiën te beschermen, en zorg voor veiligheid voor jezelf en je dochter.
Bedankt voor al jullie woorden dat geeft mij troost, steun en duidelijkheid.
Inmiddels zijn we weer iets verder en ben ik erachter gekomen dat ik 2 maanden zwanger ben van zijn kindje. Iets wat niet gepland was maar door mij zeker geliefd word, het is allemaal niet makkelijk maar met God zijn hulp kan ik het,
De hulp van mijn ex man moet ik allemaal nog maar afwachten.
Wat voelt het allemaal toh dubbel, enerzijds heel blij met een nieuw wonder wanteen kind is altijd een zegen.
Anderzijds erg geschrokken en bevreesd.
En dan voel ik me weer schuldig dat ik er niet continu blij mee ben.
Een gekke situatie.
Bedankt allen
Mijn ex wilt met niemand vab de kerk praten en ik merk dat ik dat momenteel ook lastig vind omdat er erg veel pijn zit en ik probeer de rust te bewaren voor mijn kindje. Ik heb heel erg veel hulp, fantastisch lieve ouders en vriendinnen.
Gelukkig kan ik in het huis blijven wonen.
Mijn schoonfamilie houd mijn ex ee beetje in bescherming, en eigenlijk heb ik amper wat van hun gehoord. Zelfs nu ik in verwachting ben heb ik van niemand ee berichtje gehad, het is zo enorm raar hoe je je in mensen kan vergissen. Dit had ik nooit van mijn leven kunnen voorstellen.
Ik ben nog maar 25 het voelt alsof ik hier veelste jong voor ben, en alsof ik op een negatieve manier voorloop op mijn leeftijd.
Het is heel erg verwarrend allemaal
Vanaf de eerste regel was het herkenbaar voor me en intussen ook verklaarbaar. Dit is aan de orde van de dag in NL en zal ook niet zomaar minder worden omdat de hulpverlening ontkent.
Deze jonge man kan niet anders, hij zit vast in zijn eigen denken en kunnen. Het is ook vreselijk voor deze vrouw, ze werd er in meegezogen. Laten we bidden dat God die man aanraakt en de vrouw en kinderen draagt.
Hoewel ik niet echt met je kan meeleven op afstand, wil ik je toch een paar tips en overwegingen meegeven, zeker als het gaat om de veiligheid van jou en je kindje. Je schrijft namelijk dat er sprake is geweest van huiselijk geweld. Ook al was dit niet direct tegen je dochter gericht, zij is er wél getuige van geweest. Dat heeft impact op jullie allebei.
Denk daarom goed na of je je dochter überhaupt wel naar haar vader wilt laten gaan. En als je dat toch overweegt, kijk dan naar de mogelijkheid van begeleide omgang. In je verhaal lees ik over onvolwassen gedrag van je ex en het vermijden van verantwoordelijkheid. Dat geeft hij ook door aan jullie dochter. Kan hij die zorg aan? Biedt hij een stabiele situatie?
Als je de energie hebt, en mensen om je heen die je steunen, zeg ik: vecht voor je dochter. De eerste stap is aangifte doen. Of daar uiteindelijk een veroordeling uit komt of niet, het zorgt er wél voor dat een rechter een begeleide omgang kan afdwingen. (veel mensen in de rechtbank beschuldigen elkaar van huiselijk geweld en een aangifte is betrouwbaar)
Zorg daarnaast voor hulp voor jezelf. Verwacht niets van je schoonfamilie en werk eraan om onafhankelijk van je ex te worden, zowel financieel als emotioneel.
Sterkte het is een lange weg, maar uiteindelijk kom je er sterker uit. Geloof me.
Een lieve groet!
Hoewel ik je emotie begrijp: Ik schrik van je advies.
Het allerlaatste wat je moet doen is het inzetten van je kind(eren) als wapen om je ex-partner te beschadigen.
Daarmee beschadig je namelijk ook je kind.
Mijn insteek is dus bescherming, geen strijd. Als veiligheid in het geding is, zijn we als ouders verplicht dat serieus te nemen.
nogmaals: ik snap je punt, maar je hoort nu slechts één kant van het verhaal, en om dan met dergelijke vergaande adviezen te komen gaat veel te ver.
De positie van vaders is al heel erg moeizaam bij scheidingen, en om dan op te roepen tot het terugbrengen van het contact van de vader met zijn kind(eren) is echt heel onverstandig.
Zeker als je de ins en outs in dit geval niet kent...
Wat die bij mij heeft gedaan is heel naar maar staat los van haar, het geweld is al wel bekend.
Hij verhuist nu zelf erg ver van ons weg dus ik ben benieuwd of hij zelf nog contact houd.
Hoe verdrietig ook hoop ik dat onze dochter en het kindje dat op komst is er het minste last van hebben.
Wat kun je jezelf verstrikt voelen in gedachten zeg vreselijk
Je bent nog jong en hebt een leven voor je. Je ouders steunen je, het komt goed. Ik ken iemand die in een vergelijkbare destructieve relatie zat, inclusief 2 kinderen. Die heeft nu een gelukkig leven en groot gezin met een lieve man.
Een ding, je praat over je ex. Zolang je niet officieel gescheiden bent, is het je wettige echtgenoot.
Waarschijnlijk zitten daar ook financieel haken en ogen aan, zeker met zijn gedrag. Vraag goedd hulp om je financiën veilig te stellen voor na de scheiding en beperk de schade.


