Naasten van orthodoxe joden

Wie verstaan orthodoxe joden als hun naasten?

In het orthodoxe jodendom wordt het gebod "Heb uw naaste lief als uzelf" (Leviticus 19:18) beschouwd als een centraal principe van de Thora. De interpretatie van 'naaste' is breed en omvat alle mensen die men in de nabijheid tegenkomt, of ze Joods zijn of niet. Volgens de Joodse traditie en rabbijnse uitleg is de betekenis van 'naaste' niet beperkt tot alleen hun eigen volk. Het gaat om iedereen voor wie men vriendschappelijke gevoelens moet koesteren en aan wie men hulp moet bieden.  Net als in de (christelijke) gelijkenis van de barmhartige Samaritaan ligt de nadruk op medeleven en actieve hulp aan iedereen in nood, ongeacht hun achtergrond. De Thora bevat ook specifieke geboden om de vreemdeling lief te hebben en te beschermen. Zoals Leviticus 19:33–34:

“Wanneer een vreemdeling bij u in uw land verblijft, zult u hem niet onderdrukken. De vreemdeling die bij u verblijft, moet voor u zijn als een geboren Israëliet. U moet hem liefhebben als uzelf, want u bent vreemdelingen geweest in het land Egypte. Ik ben de HEER, uw God.”

en Deuteronomium 10:18–19:

“Hij doet recht aan wees en weduwe en heeft de vreemdeling lief door hem brood en kleding te geven. Daarom moet u de vreemdeling liefhebben, want u bent vreemdelingen geweest in het land Egypte.”