Telefoon uit raam gooien
Redactie Refoweb | 27 reacties | 29-12-2025| 08:03
Vraag
Mijn telefoongebruik houdt mij van God af. Het lukt mij niet dit te veranderen. Ik zou daarom het liefst deze telefoon uit het raam gooien, maar een paar dingen houden mij tegen. Bijvoorbeeld dat ik dan geen foto's meer kan maken van mijn kinderen. En dat ik de schoolapp voor de oudste niet meer kan gebruiken, die toch wel belangrijk en fijn is voor de communicatie. Ook zijn anderen niet makkelijk meer te bereiken door middel van een appje, je kan ook niet meer even een foto sturen. Ik zou graag tips ontvangen hoe ik dit eventueel aan zou kunnen pakken en ben benieuwd of er mensen zijn die er ervaring mee hebben en hoe dit bevalt en hoe zij dit praktisch aanpakken.
Antwoord
Meer daarover kun je lezen in de vragen en antwoorden met de tag 'Smartphone'. Bijvoorbeeld her artikel 'Smartphoneverslaving'.
Dit artikel is beantwoord door
Redactie Refoweb
Bijzonderheden:
Mailadres: vragen@refoweb.nl
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Leg uw telefoon naast de gezinsbijbel. Dan kost het wellicht minder moeite om hem alleen te gebruiken voor de nuttige zaken die u noemt.
Zo veel mogelijk verwijderen.
Er zijn ook 'dump-phones' te koop, misschien is dat een optie.
Sinds een week of 6 ben ik overstag en heb ik mezelf een smartphone aangeschaft. Mijn vaste telefoon hield ermee op en ik liep tegen steeds meer dingen aan waarbij ik hem nodig had, vooral concertkaartjes. Nu ik er een heb , heb ik er een nog grotere antipathie tegen dan toen ik hem nog niet had.
U zou in ieder geval uw telefoon niet meer buitenshuis gebruiken, gewoon thuis laten. Dan kunt of hoeft u niet te bellen, appen, of anderszins met dat ding bezig te zijn.
Foto's maken kunt u ook met een gewone camera. Ik vermoed zomaar dat uw behoefte om foto's nemen dan drastisch afneemt. Speelt daarin gemak van uw telefoon een rol in combinatie met afgunst jegens uw naasten waarmee u kunt pronken in de trant van: "kijk ik was erbij , kijk ik heb dit meegemaakt¨ , stop er dan mee. Het is een zonde tegen het 2e gebod!
Ja, whatsapp is handig, merk ik nu ook. Maar die schoolapp of allerlei andere appjes van wie dan ook , die ziet u vanzelf wel een keer en bijgevolg beantwoord u die al of niet waar en wanneer u dat uitkomt.
Niet alles wat kan, moet. Stel u in praktische zin altijd de vraag wat er zo belangrijk is dat u zich terug moet trekken op een schermpje van 3 bij 4 cm. Uw wereld slinkt! Letterlijk , ook al denkt u zelf dat u uw horizon verbreedt.
Alle goede raadgevingen ten spijt, als je niet veranderd wordt door de vernieuwing van het gemoed, zal ook het wegdoen van je smartphone je niet dichter bij God brengen.
Hoevelen zijn er niet, die zich alleen maar bezig houden met “goede” en “nuttige” zaken, maar intussen zonder God kunnen leven…
Twee vragen:
1. Wachten tot je bekeerd bent… Waar zie je ergens in het Woord dat iemand daarop wacht? Of mag wachten?
2. Denk jij dat het ook maar énige waarde heeft als je met heiliging probeert bezig te zijn, zonder rechtvaardiging? Denk jij werkelijk dat jouw bekering begint met goede dingen te doen?
Op dit moment is de schoolapp van de oudtste en app contact met de sociale omgeving het enige dat lastig zou zijn om te missen.
Daarnaast lijkt het me ook erg belangrijk om nu zelf met smartphone gebruik om te leren gaan. Straks moeten jij en je man de kinderen hierin begeleiden. Misschien begint dat nu al.
Ga aan de slag en wees streng voor jezelf. Bedenk en bespreek wat je wel en niet wil online.
Misschien heb je thuis nooit geleerd om verstandig en verantwoord om te gaan met t.v, radio, "wereldse" tijdschriften e.d. Dat kan het lastig maken om nu je weg te vinden in de wereld van nuttige en overbodige informatie.
Zoek lotgenoten en vind je weg zodat je straks in staat bent om je kinderen hierin op te voeden.
Succes! Je kunt het!
Een paar weken geleden woonde ik een concert bij van een mannenkoor. Het is niet overal zo maar hier dacht ik op het eerste gezicht in een soort lofprijzingsritueel beland te zijn van een Pinkstergemeente of zo. Allerlei armen en handen gingen de lucht in , van echtgenotes van het koor, kinderen, andere bezoekers. Maar helaas , in elke hand kleefde als een rudimentair orgaan, de smartphone. Er moest worden gefilmd. Alles moest worden vastgelegd. Om later nog eens terug te kijken, door te sturen wat dan ook. Sommige bezoekers kwamen van hun zitplaats om een betere positie te kiezen om te filmen. Kortom, een totale wanorde die in "feestelijkheid" niets onder deed voor "muziek op het plein" van avro/tros bijvoorbeeld. Mensen luisterden niet maar filmden
Zoals gebruikelijk kwam ergens halverwege een dominee opdraven voor de meditatie. De dominee werd door niemand gefilmd. Als bij toverslag waren alle telefoons verdwenen om vervolgens weer te voorschijn te komen bij het volgende programma-onderdeel. Als ik getuige ben van dit soort scenes begin ik toch te geloven in de evolutietheorie.
Ik zeg niet dat vraagsteller God niet kent. Juist blij om te horen dat dat wél zo is!
Wat ik probeer aan te geven is, dat je telefoon wegdoen, je niet dichterbij God brengt. Daarvoor is de vernieuwing in je gemoed nodig. Alleen dát brengt je bij Hem. Mee eens?
Wel bijzonder :-) om van vraagsteller te lezen dat ze bij God vandaan gehouden wordt, en nu van jou te horen dat ze niet zonder Hem (dus wél met Hem) leeft.
Misschien dat het vraagsteller belemmert om ten volle met Hem te leven! Zou dat het zijn? Je kunt het haar vragen.
Ze vraagt niet om suggestieve beschouwingen over haar geloofs leven.
Welke ervaringsdeskundige kan haar op weg helpen?
Onbegrijpelijk hoe jij denkt dat praktische tips en handvatten niet volledig overeenkomen met het geloofsleven. Alsof het geloofsleven niet dagelijks ook een 100 procent praktische levensinvulling vraagt? Maar niet vanuit de kracht van jezelf. Juist daarom vraagt de vraagsteller om hulp! Daarom ook onbegrijpelijk hoe je vraagsteller een dwaalspoor aangeeft met de woorden: Succes. Je kunt het...
Jij en ik kunnen dat helemaal niet. Lees Rom. 8, over het leven uit het vlees of uit de Geest. En als je een kind van God bent, vraagt dit telkens een keuze van het hart, door welke kracht wil ik leven? Wie wil ik het laten doen, wie laat ik regeren in mijn leven? Het vlees of de Geest? In élke situatie, ook in het omgang met de smartphone.
@Vraagsteller, Flowergirl99 geeft aan dat je de Heere Jezus mag kennen als je Verlosser. Dan denk ik dat Rom. 8 je de meest praktische toerusting daarvoor geeft!
Niet zoals Rembrand: "Succes. Je kunt het."
Maar: Zegen... met Hem kan het!!
Momenteel hebben wij (ouders met kinderen op de basisschool), 1 privé/thuis smartphone, waarop we allebei met ons eigen nummer WhatsApp hebben (je kunt een "Veilige map" aanmaken, waarop je een 2e WhatsApp account kunt aanmaken.)
Zo ben je beiden bereikbaar via WhatsApp.
WhatsApp gebruiken we meestal via de laptop/pc. Die pak je minder snel/minder lang.
De ouderapp van school staat wel op de smartphone, maar ook op onze laptop/pc. Dus daarvoor is een smartphone niet noodzakelijk.
Naast de smartphone hebben we 1 gsm, waarop je telefonisch bereikbaar bent. Makkelijk mee te nemen onderweg, etc.
Ons doel is om de smartphone zoveel mogelijk uit het zicht te hebben, maar ik geef toe dat bij tijden de praktijk alsnog weerbarstig is.
Klinkt ingewikkeld, valt in de praktijk erg mee. Als je vragen hebt, laat maar horen!
Dan zal het ook zo zijn dat het nalaten van "slechte" en "onnuttige" dingen dat ook niet doen. Toch?!
Maar wat is dan bekering wel?
Of moeten wij bekeerd worden en niet zoals de Bijbel zegt dat wij ons moeten bekeren?
Ik weet dit is een zijstraat, maar ik begrijp het niet.
- 1
- 2


