Geen keukenprinses met kerstdagen
Redactie Refoweb | 12 reacties | 23-12-2025| 08:07
Vraag
Ieder jaar vraagt mijn schoonmoeder ons voor een diner rond de kerstdagen. Ik krijg dan de vraag om bijvoorbeeld een toetje te maken (we zijn met tientallen familieleden). Helaas ben ik geen keukenprinses en liggen de eisen voor mij erg hoog. Nu heb ik dit jaar ruim van te voren gezegd dat ik gerust toetjes of iets dergelijks wil meenemen, maar dat ik niet meer zelf iets maak. Dat is niet in goede aarde gevallen en ik kreeg nu een bericht of ik taarten wil bakken. Ik heb nee gezegd en direct aangeboden taarten te kopen en mee te nemen. Daarop volgt een sarcastische reactie en verder word ik genegeerd.
Mijn vraag is hoe ga ik hiermee om? Voor mij gaat het over mijn grenzen. Ik zie het niet zitten om voor zoveel personen iets te koken of te bakken en mijn standaard ligt ook lager. Ook begint zo'n etentje altijd laat waardoor wij vanwege de rijafstand vaak ook vroeg weer terug rijden. Ook dat wordt niet geaccepteerd en krijgen we herhaaldelijk te horen hoe belachelijk dat is. Hoe pak ik dit in één keer goed aan?
Even ter aanvulling: ik heb een zeer pittig gezin en jonge kinderen met veel zorgen. Vandaar dat mijn grenzen misschien wat eerder bereikt zijn dan bij anderen.
Antwoord
We leggen je graag een paar ideeën voor. Taarten bakken is niet je ding, maar met een paar eenvoudige recepten kan zelfs een kind de was doen (terwijl jij voor het baksel zorgt). Maar als echt alle tijd ontbreekt, kun je ook bij toptaarten.nl terecht voor ‘hausgemachte’ taarten. Refoweb heeft daar goede ervaringen mee. Of koop bij de plaatselijke warme bakker/supermarkt een kant-en-klare basistaart en laat je kinderen die opleuken. Dat vinden ze vast fantastisch. En de gasten straks ook.
En verder: wees nuchter en laat je niet van de wijs brengen. Je weet zelf waar je grenzen liggen en als je niet wilt dat die overschreden worden, zul je ze zelf moeten aangeven. Bovendien is het nooit slim om met schoonmoeders in discussie te gaan. Een simpel antwoord volstaat: “Ik zal zien wat ik kan doen.” En als je met een paar heerlijke -zelf gekochte- taarten komt aanzetten, zal het lastig zijn voor je schoonmoeder om daar boos over te worden als ze de anderen daarvan ziet smullen. Liefde gaat immers ook door de maag. En zo niet, jammer dan. Dat is haar probleem.
O ja. Heb je niet een goede buurvrouw/vriendin/moeder die je een handje kan helpen?
Dit artikel is beantwoord door
Redactie Refoweb
Bijzonderheden:
Mailadres: vragen@refoweb.nl
Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Dat vind ik heel krachtig. Laat u niet gek maken en koop iets lekkers.
Misschien is een situatie ontstaan dat de koks steeds meer tegen elkaar op zijn gaan bieden. Prima om dat te doorbreken. Het gaat toch om gezellig samenzijn?
Je hebt prima aangegeven wat je wel kan, dus ik zou daar ook bij blijven. Als dat niet geaccepteerd wordt bakken ze maar zelf iets toch? En bij de sarcastische opmerkingen toch aangeven dat het niet prettig is of de vraag stellen wat maakt dat ze niet jouw mogelijkheden kunnen accepteren
Volgens mij doe je het al prima: je geeft ze aan en blijft erbij. Blijkbaar is het jouw taak ze een beetje op te voeden, dus blijf consequent.
Mijn tip is om niet uit te gaan leggen maar het simpel houden: helaas gaat dit me niet lukken maar ik kan wel dat doen/ het op die manier oplossen.
Hoe meer je uitlegt, hoe meer ruimte je geeft om aan jouw grenzen te morrelen.
Bij sommige mensen hoef je maar 1x aan te geven waar je grens ligt, anderen hebben meer tijd nodig om te leren accepteren dat ieder mens zijn eigen grens heeft.
Maak het in ieder geval niet jouw probleem dat zij wat hardleers zijn.
Blijf het open en eerlijk bespreken..'Ik zie het niet zitten, ik kan het niet' 'iedereen is anders, dit zijn gewoon niet mijn kwaliteiten'
En anders stel je haar voor de keuze. Supermarkt taart of geen taart.
Ik hoop dat je het los kunt laten
Ik zou een supermarkt taart kopen, of een bak fruitsalade kopen/maken
Van mij part een vienetta ijs
Wordt dit niet gewaardeerd dan zou ik sowieso geen gezamenlijke kerst meer vieren.
Denk aan jezelf.. laat je niet gek maken
Goede kerstdagen
En als schoonmoeder haar zoon(uw echtgenoot) niet de basisbeginselen van het koken en bakken heeft meegegeven, dan kunt u haar vriendelijk vragen dit alsnog te doen. Geef haar dan wel een jaar de tijd om hem te leren hoe hij een nagerecht moet maken volgens haar eigen normen.
M.i. is hoe dan ook je eerste plek: je eigen gezin. Als je het daar niet redt omdat je teveel bezig bent met verwachtingen van anderen, heeft niemand er iets aan. Tegelijkertijd is het soms ook goed om dingen te doen voor anderen; soms mag dat wat kosten zolang het niet ten koste gaat van je eigen gezin.
Ik lees best wat frustratie in je bericht. Als je eerlijk/duidelijk bent, zonder daarin bozig/venijnig te worden, geef je je eigen grenzen aan. Als het lukt zou het fijn zijn als je eventuele opmerkingen van je rug kunt laten glijden. Als dat lukt, geeft het meer ontspanning. Luchtigheid/humor maakt veel dingen goed. "Heerlijk dat jullie zo goed kunnen koken/bakken, mij lukt dit niet maar ik geniet graag mee." Dit klinkt simpel, maar soms werkt dit wel het allerbeste en neemt het de zwaarte weg. Sterkte en hopelijk gezegende dagen en toch een ontspannen maaltijd.
Je hebt je grenzen goed aangegeven. Handelen daarna, koop taarten en ga er vanuit dat je commentaar krijgt. Blijf trouw aan jezelf en zorg zo goed voor jezelf, anders ga je er aan onderdoor. Hopelijk steunt je man je daarin.
Helaas spreek ik uit ervaring.
