Zonder ervaren ellendekennis naar Jezus

Ik lees de viervoudige staat van Thomas Boston. Ik word er een beetje moedeloos van. Er wordt diep ingegaan op de kennis van onze ellende, met veel beschrijvingen daarvan. Ik geloof dat ik niet weet hoe ellendig ik van binnen ben, maar ik voel niks! Kan ik dan wel oprecht naar de Heere Jezus vluchten? Ben ik dan niet slechts uit op de hemel en niet op verzoening? Kan ik wel naar Hem zonder ervaren kennis van mijn ellende?

Niemand beseft hoe ellendig hij/zij is. Dat is ook onmogelijk, want die ellende is onpeilbaar diep. Als we daar ook maar enig besef van zouden krijgen, zouden we van schrik ter plaatse dood neervallen. En waarom zou je dat besef willen hebben? Ben je op zoek naar een betaalmiddel? Wil je zelf iets meebrengen, zodat je jouw zaligheid nog een beetje aan jezelf te danken hebt? Je komt als een verloren zondaar met lege handen tot Christus. En daar ontvang je alles wat je nodig hebt. En dat is ook (dieper) besef van je verloren staat. Zonder levendverklaring, en dus vergeving van zonden, zou je anders in de radeloosheid gedreven worden. Zondekennis zonder Christuskennis zorgt namelijk voor hoogmoedige schijnvroomheid, of voor diepe wanhoop.

Lees meer daarover in:

• 'Twaalf bijlslagen'
• 'Het komen tot Jezus Christus'
• 'Geloven zonder zondekennis'

En de vragen en antwoorden bij de tags 'Ellendekennis' en 'Zondekennis'.