Bedplassen in hoogslaper
A. Teerds-Gertenbach | 1 reactie | 29-08-2025| 09:58
Vraag
Onze zoon was goed 3,5 jaar toen hij dag en nacht zindelijk was. We hoefden hem toen ook niet ‘s avonds laat nog te laten plassen of iets dergelijks. Driekwart jaar geleden ruilden we zijn peuterbedje in voor een hoogslaper. Tot onze verbazing plast hij sindsdien regelmatig in bed. Daarom zijn we luierbroekjes gaan gebruiken. Soms houdt hij ze dagenlang droog, en soms is het elke nacht prijs. Er lijkt geen peil op te trekken waarom het de ene nacht goed gaat en de andere niet.
Onlangs zei een kleuterjuf op school dat het te maken kan hebben met hoe hij ‘geaard’ is. En dat bedoelde ze dan op het gebied van lichaamsbesef. Hoe dat precies werkt, snap ik nog niet helemaal, maar ik weet wel dat onze zoon nog wel wat kan ontwikkelen qua lichaamsbesef. Hij voelt het bijvoorbeeld ook niet als hij z'n schoenen verkeerd om aan heeft. En ook zijn motoriek is niet helemaal op het peil van een 'gemiddelde' vijfjarige.
Kunt u hier iets over zeggen? Of is dit klinkklare nonsens en ligt het probleem mogelijk op ander gebied? Ik heb wellicht een wat vreemde vraag, maar ik hoop toch dat u misschien mee kunt denken.
Antwoord
Dat zijn veel vragen… Heeft lichaamsbesef en een motoriek die nog niet helemaal op peil is te maken met het in bed plassen? En de verhuizing naar een hoogslaper? Wat kan zo’n verandering doen met een jong kind?
Om met dat laatste te beginnen: in het “Handboek Christelijke Opvoeding” (kinderen van 4 tot 12 jaar) las ik een stukje dat daarover gaat. “Het is niet uitzonderlijk dat een kind tijdelijk terugvalt en ineens weer in zijn broek gaat plassen. Dit komt met name voor na ingrijpende gebeurtenissen zoals een verhuizing, een logeerpartij, een ziekenhuisopname, of als er spanningen zijn in het gezin of op school. Het kind moet zijn weg vinden in die nieuwe omstandigheden en gedraagt zich als in een vorige periode van zijn ontwikkeling. Dit doet hij niet expres, want bedplassen doet een kind onbewust. Het probleem is dat hij (tijdelijk) geen goed signaal krijgt van een volle blaas.”
Ik vind dit stukje heel herkenbaar. Een hoogslaper kan voor uw zoon best onveilig voelen. Het kan voor hem echt een grote verandering zijn om zijn bekende peuterbed te verruilen voor zo’n ‘griezelige’ hoogslaper.
Ook zijn motoriek die nog niet helemaal goed ontwikkeld is, zou hierin een rol kunnen spelen. Het is immers lastiger om uit bed te komen, terwijl het juist makkelijk zou moeten zijn om snel naar de wc te kunnen. Wie weet, houdt dat uw zoon ook onbewust wel tegen om uit bed te komen.
Ik lees het stukje uit het handboek nog even verder: “Bij ouders kan dit bedplassen irritatie oproepen. Soms maken ze hun kinderen verwijten: je kon het toch al! Het beste is om niet al te negatief te reageren als het niet goed gaat, maar vooral positief te zijn als het wel goed gaat. Het gaat bijna altijd vanzelf weer over.” Dat hoop ik ook voor u!
(Handboek Christelijke Opvoeding, deel 2 – Dr. J. Stolk (eindredactie); uitgeverij Groen – Heereveen)
A.Teerds-Gertenbach
Dit artikel is beantwoord door
A. Teerds-Gertenbach
- Geboortedatum:29-01-1951
- Kerkelijke gezindte:Gereformeerde Gemeenten
- Woon/standplaats:Hendrik-Ido-Ambacht
- Status:Actief

Dit panellid heeft meerdere artikelen geschreven
Maar het kan ook dat de overgang naar het hoge bed toevallig samenvalt met de terugval in zindelijkheid. Wij hebben bij een van onze kinderen gezien dat ze na een poos ineens niet meer zindelijk was. Dat kwam doordat ze overdag zo ingespannen speelde dat ze het signaal negeerde/miste dat ze moest plassen (misschien zou je dat ook een beperkt lichaamsbesef kunnen noemen). Daardoor raakten de spieren waarmee ze het ophield steed meer overbelast, waardoor die op andere momenten niet meer goed werkten. Met veel trainen kregen we dat weer op orde, maar het duurde lang voordat ze ‘s nachts weer helemaal zindelijk was.