Petrus: van sleuteldrager tot struikelblok

Hoe kan het dat de Heere Jezus Petrus de sleutels van het hemelrijk toevertrouwt en een paar verzen later noemt Hij hem satan. Mijn dochter van acht merkte dit tijdens het Bijbellezen aan tafel op en ik moest zeggen dat ik het antwoord ook niet wist, maar dat ik naar een antwoord of uitleg zou zoeken.

Petrus en Mattheüs 16… Als in één adem klinkt het positieve en het negatieve. Gij zijt Petrus, op deze rotssteen van belijden zal ik Mijn gemeente bouwen en Ga weg achter Mij, satan, tegenstander. Dat is toch vreemd? (…)

Petrus heeft zojuist de naam van de Zaligmaker beleden: Gij zijt de Christus! Dus: de Gezalfde, Die komen zou. Maar ‘verstaat’ Petrus ook wat hij zegt? Wat de Naam Christus inhoudt? Nee! Helemaal niet. 

Jezus is Zaligmaker in de weg van de vervulling van Zijn ambten: Profeet, Hogepriester, Koning. Petrus heeft dat niet door. Als Jezus dan ook over zijn aanstaande lijden spreekt (en ook over Zijn opstanding, maar dat hoort Petrus al niet meer), dan klinkt hem dat als grote en verwijtbare dwaasheid in de oren. Jezus is te vermanen, vindt hij. Het gaat nu immers regelrecht aan op de glorietroon in Jeruzalem! Petrus is nu opeens een struikelblok op de weg van Jezus; de Weg Die Hij is, de weg die Hij gaat. 

Dan klinkt: Ga weg, tegenstander, loop Mij niet voor de voeten, maar ga achter Mij. Volg Mij. Immers wat zal je geven tot verlossing van je ziel, als Ik deze weg niet ga? 

Petrus is niet de satan in eigen persoon, maar Petrus is, weliswaar onbedoeld, Jezus’ tegenstander op Zijn lijdensweg. Petrus moet zijn plek leren. Achter Jezus. Navolging. 
Jezus moet de lijdensweg gaan. Als de Christus. Alleen door het lijden in Zijn ambten heen, is Hij Jezus. De ware Messias. 

Kand. G. A. van Ginkel