Geloofszekerheid van kinderen

Een vraag aan ds. C. Harinck. Ik heb uw prekenbundel over Psalm 23 gelezen en kwam daarin de volgende zin tegen: "Kinderen mogen niet aan het Avondmaal, want zij kunnen zichzelf niet beproeven." Nu begrijp ik het in dat verband wel een beetje, maar deze zin riep toch een vraag bij mij op. Als kinderen niet in staat zijn om zichzelf te beproeven, kunnen zij dan wel geloofszekerheid hebben? Zelfbeproeving beperkt zich namelijk niet tot het wel of niet aan het Avondmaal deelnemen, maar ook om de vraag: heb ik de Heere echt lief?

Beste vraagsteller,

Kinderen kunnen de Heere kennen en liefhebben. Jezus omving ze met Zijn armen. En kinderen hebben er getuigenis van gegeven dat zij de zekerheid hadden dat Jezus hun deel was. Dat is gelukkig allemaal mogelijk.
 
Maar kinderen, in het algemeen, kunnen het ware geloof niet onderscheiden van een historisch geloof of tijdgeloof. Jaren des onderscheids zijn daarvoor nodig . Daar spreken we dan over. En de orde in de kerk was: je hebt je geloof eerst openlijk beleden en dan heb je als mondig lid recht op de sacramenten. Er ging vanaf het eerste begin onderwijs vooraf aan de belijdenis van het geloof en daaropvolgend het Avondmaal. Het werk van Gods genade kan echter zo duidelijk aanwezig zijn in een kind en het kind zo naar het Avondmaal verlangen, dat men hen tot het Avondmaal toelaat. Denk aan het bekende boekje over Jeddie's eerste en laste avondmaal. Ik heb dat ook gekend in één van mijn vroegere consulentgemeenten. Maar het zijn uitzonderingen. De gezonde orde is: eerst onderwijs, zodat men weet wat het ware geloof is en wat de betekenis van het Avondmaal is. 

Ik hoop u zo de achtergrond van mijn opmerking dat het Avondmaal niet voor kinderen is, duidelijk gemaakt te hebben. 

Ds. C. Harinck