Onderdompeling van doopkindje

Onlangs zag ik in een tv-programma dat een klein kindje gedoopt werd door onderdompeling. Zou je op grond van Romeinen 6:3-4 aan de kerkenraad mogen vragen of jouw (nog ongeboren) kindje te Zijner tijd ook door onderdompeling gedoopt kan worden?

Natuurlijk kun je dat aan een kerkenraad vragen, maar afhankelijk van welke kerkenraad het is, zal er geantwoord worden. De ene kerkenraad denkt daar weer anders over dan de andere kerkenraad. Het is natuurlijk ook afhankelijk van welk kerkgenootschap. Maar goed, dat is een ander verhaal.

Wat mij bij zo’n vraag altijd weer opvalt is dat het vaak gaat over de symboliek. Hoe wordt de doop uitgevoerd. En daar zijn heel wat symbolische handelingen. Of je nu als kind gedoopt wordt of als volwassene, of je nu met veel of weinig water gedoopt wordt, of je nu helemaal ondergaat in het water of even als kind ondergedompeld wordt. In ieder geval wordt er bij elke doop water gebruikt. Maar dat water is niet belangrijk. Water verwijst naar dat wat Christus gedaan heeft. Hij is ondergegaan in ons oordeel en opgestaan tot onze rechtvaardiging. En hoe je nu gedoopt wordt of gedoopt bent, als kind of als volwassene, het gaat niet om dat water, maar om de betekenende zaak. Niet de wijze van dopen is belangrijk, maar hoe je leeft uit Hem naar Wie dat water verwijst.

Laten we in de discussies over symboliek dat nooit vergeten. We verliezen ons soms in al die manieren van dopen en er wordt steeds weer wat nieuws gevonden om weer recht te willen doen aan o.a. Romeinen 6: 3-4, maar laten we Hem om Wie het gaat niet vergeten. Dan maakt het niet uit of je besprenkeld bent met een beetje water of helemaal onder water gegaan bent, laat het water ons brengen tot de aanbidding en het geloof in Hem Die Zijn leven gaf om hen die in zonden ontvangen en geboren zijn te redden. Dat is de rijkdom van de doop. Niet dat water, maar Hij Die Zijn bloed gaf ter afwassing van al onze zonden. Misschien dat de gang naar de kerkenraad wel achterwege blijft als daar zicht op is en het allerbelangrijkste is!

Ds. R. W. van Mourik