Antidepressivum negatief voor geloofsleven

Al jaren slikte ik citalopram. Maar ik had daardoor erg last van afgevlakte gevoelens en ook spot en sarcasme, juist over het geloof en Gods kinderen. Het geloof deed me ook eigenlijk niet veel meer. Ik heb het God voorgelegd in het gebed en ben gestopt met de citalopram (netjes afgebouwd). Nu na een tijdje kan ik zeggen dat ik me meer mens voel, met emoties, ook omtrent het geloof.

Regelmatig vraag ik of God het wil zegenen dat ik ermee gestopt ben, omdat Hij weet waarom ik ermee gestopt ben: om weer te geloven met alles wat daarmee samen hangt. Toch ervaar ik ook wel weer de klachten van waarom ik de citalopram ging gebruiken, angst en stemmingswisselingen. Wat is nou wijsheid, ik voel me qua geloof er wel beter bij, maar die klachten zijn ook niet fijn.

Beste vragensteller, 

Het is een afschuwelijk dilemma tussen rust in je hoofd maar een vlak hart, of meer geloofsbeleving maar met een opstandig hart (om het maar kort samen te vatten). Helaas ben je niet de enige persoon die hier mee worstelt, maar dat is een schrale troost.

Je vermeldt niet of er in het verleden ook andere medicijnen zijn geprobeerd. Zoals je waarschijnlijk weet is het vaak een heel gepuzzel om tot een goed evenwicht te komen tussen de gewenste werking en de ongewenste bijwerkingen van een medicijn. Soms blijkt een middel dat niet precies geïndiceerd is voor de aandoening bij andere dosering toch een goed effect te hebben. Zo werken bepaalde antidepressiva in lage doseringen tegen angst- en paniekstoornissen (waar ze dus primair niet voor bedoeld waren) zonder duidelijke negatieve bijwerkingen.

Overleg eens met je psychiater/huisarts/apotheker of er wellicht alternatieven zijn (bijv. Imipramine en Zoloft), of dat er misschien door creatief met lage(re) dosering van citalopram in combinatie met een ander psychofarmacon een redelijke middenweg gecreëerd kan worden...

Het wordt zo een wat technisch verhaal en ik ben geen psychiater, maar dergelijke overwegingen zouden een basis kunnen vormen voor een gesprek met een gespecialiseerde professional.

Je geeft aan dat je het stoppen van de citalopram aan God hebt voorgelegd. Vraag jezelf eerlijk af of het wellicht jouw beslissing was die bij voorbaat al vaststond en waarbij je ‘zonder tegenbericht’ bent gaan afbouwen? Of was er misschien wel een duidelijke wederkerigheid? Dit zijn tere zaken... Een mens is gauw geneigd om te denken dat, als hij iets doet of laat waardoor hij denkt dat dit wel in overeenstemming is met Gods wil, de Heere daar dan wel Zijn zegen over zal gebieden. Maar Gods wegen zijn ook hierin ondoorgrondelijk. Paulus heeft zich uiteindelijk ook moeten en mogen verzoenen met zijn doorn in het vlees.

Aan de andere kant is al jouw getob bij Hem wel volmaakt bekend en mag je Hem vragen om de zegening van mensen en middelen.
 
Ik wens je toe dat je zo de psychische stabiliteit èn de geloofszekerheid mag vinden om getroost in waarachtig geloof te mogen leven en uiteindelijk met God verzoend zalig te mogen sterven.

Johan Boeijenga