Onzekerheid over bestemming overleden geliefde

Wat voor hoopvols kun je zeggen tegen iemand die een geliefde verloren heeft zonder te weten wat haar eeuwige bestemming is? Bidden voor een overledene heeft geen zin (meer), maar hoe kan de achterblijver vrede krijgen over deze onzekerheid?

Bedankt voor de vraag. Je vraagt naar vrede over een onzekerheid. Onzekerheid brengt eerder een situatie van onrust en onvrede met zich mee. Als het een naaste betreft, dan wens ik je de overgave toe, want het is niet makkelijk om iemand zo te laten gaan.

Toch komt ons het oordeel niet toe. Wij hebben als mensen vaak bepaalde gedachten over  anderen, maar daar moeten we heel terughoudend over zijn. Het oordeel (zowel naar de ene als naar de andere kant) komt ons niet toe. “Laat af en weet dat ik God ben” (psalm 46:11). De Heere regeert en Hij weet alle dingen. Hoopvol is het feit dat de Heere Zich niet vergist. Hij is rechtvaardig en barmhartig. Bij hoopvol denk ik al gauw aan Gods barmhartigheid. Maar Zijn eigenschappen zijn voor 100 procent in Hem volkomen en volmaakt. En wij mogen het ene niet verheffen boven het andere. God is God. Voor ons is het een spoorslag te meer om onze roeping en verkiezing vast te maken. “Daarom, broeders, benaarstigt u te meer, om uw roeping en verkiezing vast te maken; want dat doende zult gij nimmermeer struikelen. Want alzo zal u rijkelijk toegevoegd worden de ingang in het eeuwig Koninkrijk van onzen Heere en Zaligmaker, Jezus Christus” (2 Petrus 1:10-11).

Misschien niet helemaal een antwoord op jouw vraag, maar ik hoop dat je er voor je persoonlijk leven troost uit kunt putten. 

J. M. Strijbis