Onrust, angst en onzekerheid voor wederkomst

Ik heb een paar vragen over de wederkomst.

1. Is het raar dat ik er niet naar uitzie (wel naar het leven dat kómt op de nieuwe aarde, de volmaaktheid, het eeuwig met Hem zijn zonder moeite en pijn) omdat mij veel onduidelijk en onbekend is hoe dat zal gaan en hoe moeilijk dat kan zijn voordat het eeuwige leven aanbreekt?

2. We komen allen voor Gods rechterstoel. Worden ieders zonden dan opgesomd of alleen van de onbekeerden, omdat Gods kinderen mogen weten gered te zijn?

3. Is iedereen bij de veroordeling van iedereen of is en blijft het iets tussen God en jou/mij ook persoonlijk zonder dat omstanders alles horen?

4. Ik heb pas gehoord dat gelovigen tegen ongelovigen zouden gaan getuigen en er zo dus een kloof ontstaat binnen families en vrienden, maar er is toch maar één Rechter die beslist? En van bekenden zou je toch juist willen dat iedereen voor eeuwig bij de Heere is en niet naar de hel gaat dus het lijkt me wat dubbel allemaal. Mede daardoor zie ik er niet naar uit. Ik maak het liever niet mee, ik kan dat niet aan.

Kan iemand mij uit deze ‘brand’ helpen en mij leren te verlangen zonder onrust, angst en onzekerheid?

Over de wederkomst zijn nog veel meer vragen te stellen. Op de laatste bladzijde van de Bijbel lezen we drie keer de belofte van Jezus: Zie Ik kom haastelijk (spoedig). Met als antwoord het laatste gebed in de Bijbel: Kom, Heere Jezus (Openbaring 22:20). Hierin wordt het verlangen naar de wederkomst duidelijk getekend. Nu je vragen:

1. De eerste vraag is voor mij niet zo duidelijk: geen verlangen naar de wederkomst en toch weer wel. Of is dit verlangen alleen gericht op een nieuwe aarde, op het nieuwe leven en niet zozeer op het verlangen naar de Heere Jezus Zelf?

2. Ja, we worden allen gedagvaard voor de rechterstoel van God. Met onze schuld en zonde. Maar voor allen die in Jezus geloven staat daar de Advocaat, Jezus, Die zegt: Ik heb verzoening gevonden. Je moet je nieuwgierigheid wat bedwingen...

3. Het lijkt of je bang bent dat anderen horen van je schuld en zonden. Dat is gericht zijn op jezelf. Jezus droeg de last van de toorn van God tegen de zonden op het kruis op Golgotha. Daar toonde God Zijn liefde en genade. En Zijn genade zij ons genoeg!

4. Je kunt van alles gehoord hebben van mensen die hierin hun fantasie de vrije loop laten. Zoals je nu schrijft over een kloof binnen families lijkt het erop dat je alles ziet als een menselijke rechtbank of zo. Ja, er zal een grote kloof zijn tussen gelovigen en ongelovigen. Daar sprak Jezus ook over: lees Mattheus 24 en 25.

Alle vragen over de wederkomst moeten zich concentreren op Hem, Die komen zal. En de verborgen dingen zijn voor de Heere, de geopenbaarde voor ons (Mattheus 11:25-26).

Ds. W. C. Meeuse