Jaloers of niet

Ik ben 64 jaar, ben gescheiden sinds tientallen jaren en heb een vriend waar ik al ruim 20 jaar bij inwoon. Hij is van mijn leeftijd en heeft een nogal autoritair karakter. Hij is ook vlug agressief en denkt dat iedereen niets kan zoals hij. Nu gaat hij regelmatig naar zijn moeder die in een rusthuis woont. Daar komt ook de buurvrouw van zijn moeder geregeld op bezoek bij zijn moeder en haar moeder. Zij heeft gezegd dat als mijn vriend op bezoek gaat bij zijn moeder, hij bij haar mag komen eten (warm). Zij is vrijgezel en wat ouder jaar.

Als ik tegen mijn vriend zeg dat ik dit niet normaal vind, zegt hij dat hij toch bij haar blijft eten omdat ze aandringt. Dit is nu een gewoonte geworden. Ik ben dus veel te jaloers volgens hem. Ben ik nu te jaloers of is dit normaal?

Beste vraagsteller,

Jaloers of niet, dat is de vraag. En juist dáár heb ik geen antwoord op! Wél heb ik een paar vragen. U woont bij uw vriend in, schrijft u. Betekent dit dat u een relatie hebt met hem? Zo niet, dan kunt u weinig zeggen van zijn manier van leven. Eet u normaal gesproken altijd sámen en zit u dus nu geregeld alleen aan tafel terwijl híj bij de buurvrouw is? Zo ja, dan kan ik me gevoelens van jaloezie voorstellen. Al dan niet terecht, maar hij geeft zéker aanleiding tot vervelende gedachten die in een gezonde relatie niet thuis horen! Praten dus met elkaar, juist over díé gevoelens! Gaat uw vriend altijd alleen op bezoek bij zijn moeder? Ga met hem mee en daarna sámen weer naar huis: moet kunnen, toch?
 
Als laatste: als u géén relatie hebt met de vriend bij wie u inwoont, is het misschien het overwegen waard om op uzelf te gaan wonen. Hoewel ik dit gemakkelijk kan zeggen, terwijl ik niets weet van uw verdere (financiële) omstandigheden en eventuele mogelijkheden of onmogelijkheden. 

Marijke Rots